Belangrijk om weten

21/08/2018: Dank aan stichting "Hestia helpt honden"

Dankzij een actie van stichting "Hestia helpt honden" kregen onze spinners een mooie dosis blikvoer thuis gezonden. Dank aan iedereen die een centje bijdroeg aan deze blikken!

14/08/2018: Over draad gezwierd

Hoeveel gekker kan het nog worden?! In de loop van de dag heeft er blijkbaar iemand niet beter kunnen bedenken dan een jong volwassen haan over de draad te zwieren door middel van een touw aan de poot van het beestje.

Toen ik rond 17u eten ging geven, merkte ik op dat één van de hanen erg onrustig was en een andere achterna zat: een witte haan. We hebben heel wat hanen maar geen enkele die zo licht is dus het viel op en temeer omdat hij een lang wit lint achterna sleepte terwijl hij probeerde weg te lopen van de niet al te vriendelijke soortgenoot.

De sukkelaar gaf het lopen op, ging op de grond liggen met zijn kop onder zijn borst. Zo kon ik hem snel pakken om het lint te verwijderen. Het was simpelweg geknoopt. De huid was wat geïrriteerd maar gelukkig is het nog geen wonde.

Het beestje was een tijdje onder de indruk maar heeft iets later alvast gegeten. Hij kreeg alleszins geen mengeling met hele maïs want dat kent hij niet.

En dan denk je dat je al veel hebt meegemaakt met mensen... de daden worden met de dag laffer!  

26/05/2018: Levende grasmaaiertjes gezocht

Wie heeft weet van een paard, pony of andere "graseter" die een goede thuis zoekt? Vreemd dat we deze vraag stellen als dierenopvang maar het gras groeit zodanig hoog in de weiden dat we het zouden moeten gaan maaien. Dat is echter verkwisting wetende dat er heel wat dieren hopen op een goede thuis waar ze kunnen grazen.  Onze huidige graseters (varkens, konijnen, cavia's en geitjes) krijgen al dat gras niet gemaaid!

Reacties kunnen gemeld worden via mail aan info@hetdierenthuisje.be. Vermeld aub ook het telefoonnummer zodat we contact kunnen opnemen.


11/05/2018: Zipie, een successtory

Zaterdagochtend, 5 mei, kregen we een noodoproep van een dame die als vrijwilliger hielp bij een plaatselijke zwerfkattencampagne. Op vrijdagochtend had ze een poesje opgehaald in een frituur dat daar was binnen gewaggeld in zeer onderkomen toestand. Het beestje was graatmager, uitgedroogd en had een zware luchtweginfectie. Ze wilde niet eten of drinken dus bracht ze het diertje dadelijk naar de dierenarts. Daar werd bloed genomen maar verder kreeg ze geen vocht toegediend of medicatie. Toen de dame haar 's avonds weer ophaalde, was er dus absoluut geen verbetering en de bloeduitslag zou maandag volgen. 

Helaas kon de sukkel daar niet op wachten. We konden gelukkig rekenen op de bereidheid van onze dierenarts die het skeletje aan het infuus legde en medicatie toediende om de slijmen in haar keel en neusje alvast wat los te krijgen. De volgende dag, zondag, haalden we haar op en was ze vinnig en blij met aandacht. Nochtans kon ze amper ademen en eetlust had ze absoluut niet. Het was eender wat we haar voorschotelden; ze keek er niet eens naar. Drinken deed ze gelukkig wel en ze gebruikte dat vocht : haar niertjes werkten dus naar behoren. Maandag bleek trouwens uit de bloedresultaten dat alles prima werkte maar ze bleek wel bloedarmoede te hebben. Vreemd want alle mogelijke oorzaken werden getest en negatief bevonden.

Het werd dinsdag en nog steeds wilde Zipie niet eten. Ondertussen waren we gestart met het toedienen van vloeibare voeding in spuitjes maar die kleine hoeveelheden konden haar absoluut niet in leven houden. Ze moest echt gaan eten. Woensdag had ik plots de ingave om haar uit de unit te halen en mee te nemen naar de Snoezel. Zodra ik haar neerzette ging ze dadelijk iedere poes die er rondliep kopjes geven. Ook Bono, de Maltezer kreeg een aai. Even later liep ze op de eetbakjes af die er nog stonden van het ontbijt en begon ze gretig te eten.

Dit was het beste wat ik voor Zipie had kunnen doen! Nu had ze terug een reden om te eten, leek ze ons duidelijk te willen maken. Die dag en de daarop volgende at ze haar buikje rond: 1,2,3 potjes verslond ze als één maaltijd. Een uur later kwam er een vrijwilligster binnen en draaide ze rond haar benen om nog wat eten. Ze kreeg het allemaal want deze lieverd moest dringend een buikje krijgen.

Gisterenmiddag, donderdag, merkten we plots rozige plekken op: was het bloed, was het braaksel? We konden het niet thuis brengen tot we even later dezelfde plekken opmerkten op het deken waar Zipie zonet gelegen had. Bij controle merkten we datzelfde vocht aan haar poepje. Yep! we hadden de oorzaak van de bloedarmoede: de sukkel had een baarmoederontsteking! Hoe ze dit zo lang verborgen heeft kunnen houden, is ons een raadsel. Ze gaf totaal geen zieke indruk én pas gisteren had ze dit vochtverlies.

In ieder geval brachten we haar vanmorgen direct binnen bij de dierenarts die haar baarmoeder vandaag wegnam : hoge tijd, aldus de dierenarts. 

Geloof het of niet, toen we haar vanmiddag rond 16u weer ophaalden, zat ze rechtop in de mand. Eens thuis gekomen, liep ze er resoluut uit zonder zwalpen en twee uur later zat ze mee te smullen van het diner. Dit is écht wel een kranige dame!

Hoe oud ze is? Geen enkel idee! Toen ze aankwam dachten we stokoud. Ze is trouwens ook doof. Maar nu we haar zo in het oog houden en zien hoe vinnig ze rondloopt, zijn we absoluut niet meer zeker. Ze is in ieder geval super lief en enthousiast. Wie weet krijgt ze nog een eigen plekje bij adoptanten?

Wie in tussentijd Zipie wil steunen met een gift of als meter of peter zal heel dankbaar verwelkomd worden!



01/03/2018: Donatie Felix van Hestia helpt honden

Op 27/02/2018 mochten we deze mooie schenking ontvangen die de organisatie "Hestia helpt honden" organiseerde voor de bewonertjes van Het dierenthuisje.

Hartelijk dank aan iedereen die bijgedragen heeft aan al dat lekkers!