Belangrijk om weten

30/12/2014: Onze familie compleet

Net voor het einde van het jaar maken we tijd om de volledige familie van Het dierenthuisje voor te stellen. Helaas ontbrak het ons aan tijd om de website bij te houden wat maakt dat er heel wat vaste bewoners nog niet vermeld werden. Uiteraard hebben ze allemaal recht om vernoemd te worden dus hebben we ons familie-album compleet gemaakt.

Hier en daar ontbreekt nog een foto van de angstigere die zich nog niet laten fotograferen. Twee oude nieuwkomers die vandaag erg onderkomen toekwamen, werden ook nog niet opgenomen omdat we eerst wat meer informatie willen. De ene was onderkoeld en had vele teken, de andere zat onder de luizen. We voegen alvast hier hun foto toe.

Wil je alle vaste '"Thuisgenootjes" bewonderen en misschien wel één van hen steunen via meterschap, klik dan hier. Heel wat poesjes hebben nog geen meter of peter en kunnen steun heel goed gebruiken! het is dankzij de steun van onze meters en peters dat we zovele échte sukkelaars kunnen helpen.

02/12/2014: Knagers hebben nu ook ruime afdakken

Palend aan de grote konijnenren grenzen een vijftal aparte units die we kunnen afsluiten voor nieuwkomers of diertjes die even in afzondering moeten. De knusse huisjes boden ons inziens niet voldoende schuilgelegenheid en daarom hebben we ze overkoepeld. Maar dan wel zodanig dat ze 's zomers ook nog in het zonnetje kunnen zitten en dat de huisjes nog goed bereikbaar zijn om te poetsen. De afdakjes zijn dan ook zodanig gemaakt dat ze omhoog scharnieren waarbij de poten inklappen.  Dit mooie stukje werk heeft zijn nut de laatste dagen al bewezen want er is al volop van genoten door Wolleke, het laatst toegekomen konijntje dat er nu haar tijdelijke thuis vindt.

Ook de "konijnenberg" die vorig jaar rond deze tijd werd ingezegend bij de komst van de knagers had wat restauratiewerk nodig. Ze hadden het nut ervan te goed begrepen zodat ze hem helemaal doorboord hadden met gangen en natuurlijk stortte hij in. Nu hij terug opgehoogd is, kunnen ze er terug plezier aan beleven! 

En oh ja, had je het duivenlokaal al gezien? Donald en Daisy breidde hun kroost vorig jaar zodanig ijverig uit dat we hen toch wel ergens een dierwaardig onderdak moesten geven in plaats van op de rekken in de bergplaats waar ze hun intrek eerst hadden genomen. We vonden de ideale stek bij de konijnen. Niettegenstaande iedere duivenkenner beweerde dat het ons nooit zou lukken om ze op zo'n korte afstand te verhuizen en dat ze steeds zouden terug gaan naar hun gekende plek, kunnen we trots zijn op het goedgekeurde hotel. Drie avonden op rij hebben we de verstekelingen moeten terug vangen op de oude plek om ze over te brengen maar daarna hadden ze de boodschap goed begrepen.

Tegen valavond zitten ze met z'n vijven in hun hokje en kunnen we de deurtjes sluiten zodat ook zij veilig en warm zitten voor de nacht.

14/10/2014: 10 jarig bestaan

28/10/2014:

VANDAAG viert Het dierenthuisje haar tiende verjaardag! Als "trotse ouders" van de VZW gaan we vandaag alle bewonertjes tracteren op een stevige toef slagroom.

Dank aan iedereen die meewerkte aan de groei van Het dierenthuisje doorheen de jaren. Dat we de wereld niet kunnen redden of veranderen is een zekerheid maar we kunnen en zullen blijven trachten om het een stukje beter en aangenamer te maken. Voor 1896 poezen en honden maakten we in die tien jaar alleszins de wereld wat mooier.

Wij gaan door! Blijf jij ons aub steunen?!

Dit gedicht werd ons ingezonden door Peggy Verboven ter ere van de tiende verjaardag:

HET  DIERENTHUISJE  10  JAAR  !

Joepiladijee !

Het Dierenthuisje viert haar 10-jarige jubilee !

Het Dierenthuisje bestaat al 10 jaar.

Al die tijd stond Het Dierenthuisje voor al die viervoetertjes klaar.

Peter en Sonja dragen alle dieren in hun hart. I

n oktober 2004 ging Het Dierenthuisje officieel van start.

Vele verhalen en gebeurtenissen zijn hieraan vooraf gegaan.

Want, Peter en Sonja hebben in feite al heel hun leven voor alle sukkeltjes klaar gestaan.

Het Dierenthuisje was reeds een thuis voor ontelbaar veel poezeminnetjes.

Ook onderling werden het allemaal vriendjes en vriendinnetjes.

Het Dierenthuisje was ook reeds een hemels paradijs voor vele woefkes.

Stuk voor stuk lieve kapoentjes en ondeugende boefkes.

Het Dierenthuisje was ook de zoete inval voor vele kipjes en konijntjes.

En ook voor tal van mooie, dikke hangbuikzwijntjes.

Het Dierenthuisje was en is nog steeds een hemels paradijs.

De zon schijnt er altijd, de lucht is er nooit grijs.

Toch, zijn al vele tragedies de revue gepasseerd.

Maar, alle vrijwilligers en ook alle dieren hebben zich telkens opnieuw hard verweerd.

Het is toch triest, dat er zoveel harteloze mensen bestaan.

Wat zouden die arme dieren zonder de hulp van Het Dierenthuisje hebben gedaan ?

Eén voor één werden ze onthaald met open armen.

Het Dierenthuisje maakte een einde aan zoveel miserie en erbarmen.

In Het Dierenthuisje kregen de dieren, stuk voor stuk, een nieuw leven, een zorgeloos bestaan.

Een reden om te vechten en door te gaan.

Hoeveel viervoetertjes heeft Het Dierenthuisje reeds gered van alle angsten en kwellen.

Dat is niet meer na te tellen !

Het Dierenthuisje heeft zoveel dieren gered uit de handen van al die harteloze boemannen.

Het Dierenthuisje heeft zich door dik en dun blijven vermannen.

Al 10 jaar lang, heeft Het Dierenthuisje tegen onrecht en dierenleed gevochten.

Zich moeten wringen in allerlei ondenkbare bochten.

Het Dierenthuisje kreeg in 10 jaar vele leden en sympathisanten.

Ook zij wisten van wanten. Het aantal leden is steeds groter geworden in omvang.

Want, ook bij ieder van hen, was er die drang om dieren gelukkig te zien.

En, dat doet Het Dierenthuisje nu al een jaar of tien.

Begin vorig jaar kreeg Het Dierenthuisje slecht nieuws te horen.

Al dat prachtige werk, mocht zomaar niet gaan, verloren.

Maar, dan heeft Het Dierenthuisje nog maar eens een keer bewezen,

dat het van boemannen niet veel hoeft te vrezen.

Het Dierenthuisje heeft aan den lijve ondervonden,

dat zij er niet alleen voor stonden.

Van sommige leden hebben zij ontzettend veel hulp en steun gekregen.

Dat betekende voor Het Dierenthuisje een ware zegen !

Vele leden bleven in Het Dierenthuisje geloven.

En ja hoor, ook deze grote tegenslag kwamen ze alweer te boven.

Welbepaalde leden hebben zich volledig gegeven, hebben er al hun energie ingestoken.

Iets, waar nog lang van zal worden gesproken.

En, hier staat Het Dierenthuisje dan, sterker en krachtiger dan ooit !

De 2 steunpilaren : Peter en Sonja, opgeven doen zij nooit !!!

Het Dierenthuisje staat er ten volle, al één decennium lang.

Dat verdient een staande ovatie, een lofzang ! P

eter en Sonja, van harte gefeliciteerd,

jullie verdienen een standbeeld, om zo te worden vereerd !

Wie ook een pluim verdient, zijn alle vrijwilligers, maar ook zeker en vast, alle diertjes in het bijzonder.

Want zij zijn het grootste wereldwonder !

Het Dierenthuisje telt vandaag, hier en nu, 10 fantastische, ongelooflijke jaren op een rij.

Toe, Peter en Sonja, lieve vrijwilligers, beste leden, en allerliefste viervoeterjes, doe er nog eens 10 jaartjes bij !

Peter en Sonja, met jullie prachtige levenswerk en met datgene wat jullie hebben gepresteerd,

van harte gefeliciteerd !!!!

Peggy Verboven

=================================

Het tienjarig bestaan van Het dierenthuisje nadert; op dinsdag 28 oktober 2004 werd de oprichtingsacte neergelegd bij de Kamer van Koophandel en gingen we officiëel van start met het opvangen van kansarme dieren.

Het knusse huisje dat we sinds onze trouwdag huurden en dat we even later deelden met enkele onmisbare viervoeters werd sinds die datum naar de buitenwereld toe een open huis voor sukkeltjes. Een mooi idee, een nobel doel dat gegroeid is uit veel liefde en warmte voor al wat leeft. Met trots zagen we hoe Het dierenthuisje slaagde in het opzet om heel wat diertjes gelukkig te maken; dieren die anders geeuthanaseerd of gedumpt zouden worden. Het maakte ons gelukkig en we voelden ons gesterkt door heel wat dierenvrienden.

Al gauw echter geraakten we ontnuchterd: het probleem van veel te weinig degelijke opvangcentra liet zich snel gevoelen. De drang om zoveel mogelijk dieren te redden en om voor iedereen goed te willen doen, kostte ons slapeloze nachten. Hoe naïef waren we geweest te denken dat dierenvrienden aan één zeel trekken; wij vonden het vanuit onze intense dierenliefde een evidentie dat alle opvangcentra en dierenvrienden mekaar zouden helpen zodat zoveel mogelijk dieren er wel bij vaarden. Het werd één van de eerste zwar(t)e lessen.

We kwamen tot het besef dat we lijnen moesten aanhouden om dit te overleven; met zwaar gemoed namen we de beslissing dat ons hart steeds zou blijven spreken maar dat ons verstand die drang tot helpen ten allen tijde moet intomen. We zouden tweehonderd dieren op amper een week in opvang hebben als we onszelf niet tot de orde riepen. 

Gedurende acht jaar bleven we ons knusse huisje en tuintje aanpassen aan de noden van ons "kind": vzw Het dierenthuisje. Ons knusse privé-leventje ruilden we in voor een hectisch openhuis waar alle dagen mensen over de vloer kwamen om te helpen, om te adopteren, om te dumpen, om te kijken, ... ons doel goed voor ogen houdend: dieren gelukkig maken!

Het dierenthuisje werd gesteund... en werd ten schande gebracht door zij die hun slag niet thuis haalden. Onze empathie voor al wat leeft kreeg rake klappen maar we verweerden ons met de overtuiging dat we de wereld niet konden redden maar toch alvast een mooi stukje bijdroegen tot de verbloeming ervan.

In december 2012 vierden we met een voldaan gevoel samen met "onze kroost" Kerst. Ondertussen was de tuin vergroot, het terras heraangelegd en een veranda aangebouwd zodat de poezen van meer ruimte en ligplekjes zouden genieten. We maakten mekaar de belofte dat we in 2013 eens geen grote werken meer zouden verrichten. Veel beter konden we de accomodatie op dit adres niet meer krijgen. Lachend haalden we de herinneringen op van Lucky, Triks, Kessi,... onze eerste hartendieven en kindjes waarmee we ons prille huwelijksleven ooit gestart waren in dit huisje. Knus, gezellig, rustig onder mekaar... waar was die tijd? Met enige weemoed keken we mekaar met vochtige ogen aan "wat als we dit geweten hadden"...

Januari 2013 betekende het abrupte einde aan gans het idealistische verhaal... of toch niet? Uren, dagen, weken van praten en overleg deden ons huiveren. Wat moesten we hiermee? Kozen we terug voor ons eigen privé leventje zonder bemoeienissen, misplaatste benijere, miserieverhalen, ...  en zonder dankbare beschermelingen. Dat laatste sneed als een mes door ons hart en bluste het vurige verlangen om al die andere zaken op te branden. Samen maakten we de bewuste keuze om door te gaan en een oplossing te zoeken voor het voortbestaan van ons idealisme.

Zo begonnen in augustus de grote werken te Geel, gedreven door hoop, liefde, empathie, angst... Het was en bleef een grote sprong in het duister voor Het dierenthuisje wat voor ons betekent "onze beschermelingen" en voor onszelf als mensen, als koppel.  We wisten immers dat het weer heel wat jaren van hard labeur zouden worden net nu we wat gas terug wilden nemen.

Euforische maanden gingen voorbij van hard werken op automatische piloot; met man en macht werd door en vaste groep vrijwilligers doorgewerkt en werd verwezenlijkt wat bijna onmogelijk leek. Begin december 2013 verhuisden alle bewonertjes naar hun nieuwe verblijfplaats. Misschien waren wij wel meer gestresseerd als zij: we wilden ze gelukkig zien en dat was die eerste weken/maanden uiteraard ijdele hoop. De wanhoop stond ons nabij; nog zoveel werk te doen alvorens die beestjes eindelijk tot rust kunnen  komen. Alle dagen / weekends lawaai en vreemde mensen over de vloer... het deed ons pijn te zien hoe die lieverds die rust gewend waren dit alles moesten ondergaan.

Ondertussen naderen we opnieuw het jaareinde en we werken nog steeds tegen de klok om zoveel mogelijk werk gedaan te krijgen. Momenteel is het doorzetten voor de koude aanbreekt. We bespreken momenteel de verwarming van de loods die voor de koude aanbreekt moet geinstalleerd zijn.

Nee, we rusten nog niet en de vraag is maar of we dat ooit zullen doen. Met de mentaliteit van de huidige maatschappij voor ogen kunnen we daar moeilijk optimistisch over zijn.  Het dierenthuisje heeft nu een mooie stek van zichzelf waar de dieren veilig zijn en niet meer weg gestuurd kunnen worden. Het is immers van hen. Ons knusse huisje te Brecht ruilden we in voor een huurstukje van hun woonst. Een andere omgeving want ginds waren de prijzen veel te hoog.  Ver weg van onze vertrouwde plekken, familie, vrienden... vlakbij "ons levenswerk", onze beschermelingen, ...  Heel wat veranderde op tien jaar; wat idealistisch begon uit liefde voor alles wat leeft veranderde door heel wat zware levenslessen en ontnuchteringen tot een realistischere kijk op de "almachtige perfecte mens" die aan de kantlijn staat en o zo graag oordeel velt of achterbaks commentaar spuwt. Empathie is ons nu eenmaal teveel bedeeld  maar als we zien hoe de dieren daarvan genieten, mogen we ons daar gelukkig in wanen; zij mogen daar wel met volle teugen van profiteren!

We naderen de tien jaar... 

een feest voor heel wat gedupeerden die gered werden, worden, zullen worden. 

voor ons als oprichters een reden om ons vast te bijten in wat echt van belang is: het geluk van de dieren en dat wil zeggen dat we verder moeten werken voordat het koud wordt!

Kijk maar wat verwezenlijkt werd: (zie foto's)

- de luifel aan de loods werd afgewerkt. Nu kan de vloer in "Prutskes" geschilderd worden want eindelijk is het probleem van de regeninslag van de baan. Gietvloer zou best zijn maar is te duur helaas. Tips zijn welkom!

- de luifel waar de bangste bewonertjes vooral overdag schuilen is winddicht gemaakt. hiervoor konden we grotendeels materialen herbruiken die van andere afbraak kwamen. enkel de ramen en deuren werden aangekocht via tweedehands sites.

- het plafond van de Snoezel krijgt vorm. Als alles vlot en er komt nog wat hulp dan zou dit binnen een tweetal weken afgerond moeten zijn.

- dit weekend start de aanleg van de oprit wat nog een groot werk is. helaas hebben we nog steeds geen klinkers kunnen bemachtigen.

- de verwarming van de loods is zeker niet minst belangrijk maar daarvoor overwegen we nog enkele mogelijkheden. Uiteraard is de prijs ervan niet onbelangrijk! Tips of hulp is zeker welkom.

Wil je Het dierenthuisje en alle mensen die zich ervoor inzetten een hart onder de riem steken? wel kom dan een handje toesteken met deze voorname werken. Dan hebben we op 28 oktober samen iets te vieren.


06/08/2014: Een opsteker!

Deze hartverwarmende mail kregen we toe van niemand minder dan Michel Vandenbosch van Gaia na zijn eerste bezoek aan de nieuwe locatie te Geel tijdens de openthuisdag op zondag 3 augustus:

Beste Sonja en Peter,

Na bijna dertig jaar dierenactivisme gebeurt het niet zo vaak meer dat ik onder de indruk ben van een of ander dierenproject. Maar voor wat ik zondag gezien heb tijdens de open dag in 't (nieuwe) Dierenthuisje in Geel heb ik maar één woord: INDRUKWEKKEND! Wat jullie met de hulp van het team schitterende vrijwilligers hebben gerealiseerd, is FORMIDABEL. Een BUITENGEWONE prestatie. Ik zei het jullie al en herhaal het graag: qua infrastructuur voor dierenopvang behoort 't Dierenthuisje nu al ongetwijfeld tot de allerbeste instellingen van het land en vermoedelijk zelfs van het buitenland. En, zoals ik begrepen heb, is dit nog maar het begin want er staat nog van alles in de steigers. Ik ben dan ook bijzonder blij, uiteraard voor de beschermelingen, die jullie opvangen, en die ik zondag een voor een, zonder uitzondering, het gelukkige leven heb zien leiden waar ze recht op hebben, maar zeker ook voor jullie, dat jullie droom werkelijkheid is geworden. Daarmee is weer eens bewezen dat wie het hart én het verstand op de juiste plaats heeft zitten, weet waar hij of zij mee bezig is en waarom, niet bang is om de handen uit de mouwen te steken en hart en verstand tot de juiste combinatie weet te verenigen, in staat is tot grootse verwezenlijkingen voor de dieren. Sonja en Peter, daar zijn jullie beiden een schoolvoorbeeld van. Binnen de hulpverlenings- en dierenopvangbeweging spelen jullie nu op Champions League-niveau: 't Dierenthuisje is het model voor dierenopvang in de 21ste eeuw geworden. En dat is iets om heel erg trots op te zijn. Ikzelf ben dan ook bijzonder trots op jullie. Een dikke, dikke proficiat. Ik wens jullie verder alle succes en welslagen toe in alles wat jullie ondernemen.  

Michel Vandenbosch


29/07/2014: RTV nieuws

Vanavond, 29 juli vanaf 18 uur wordt tijdens de nieuwsuitzending een reportage uitgezonden die bij Het dierenthuisje vanmiddag is opgenomen.

RTV is de lokale TV zender van de Kempen zoals ATV dat voor het Antwerpse is. Je kan het daarna ook via internet bekijken of opvragen bij digitale televisie.