Bijzondere verhalen

05/06/2015: Lithi, zoveelste zieke gedumpte kitten

Donderdag 4 juni kregen we een onverwachte "levering". We hadden een bestelling verwacht van kattengrind, kopieerpapier etc maar niet van ... weeral een mini kittentje met ontstoken oogjes.

Wederom gevonden in Ten Aard. Dit is het derde kitten dat als enige wordt gevonden met ontstoken oogjes en dit keer ook zware ademhalingsproblemen. Aerosol, antibiotica en oogdruppels werden dadelijk ingezet. Het kleine ukje is amper vier weken en woog bij aankomst 320 gram.  Gelukkig mocht het dezelfde dag nog mee met een vrijwilligster naar huis waar het in super dikke watten wordt gelegd. Een opluchting voor ons maar zeker ook een geluk voor dit kleine diertje dat véél warmte, genegenheid en verzorging vraagt.

De felle baby viel de eerste keren het Aerosoltoestel aan omdat het al teveel lawaai maakte naar haar zin, maar ondertussen valt ze erbij in slaap. Haar ademhaling is al veel beter na twee dagen, maar het oogje blijft nog wat zorgen baren. Samen met het pleeggezin volgen we haar op de voet.

Zo ook verhuisde Olaf met vier andere kittentjes van ongeveer zijn leeftijd op woensdag naar een pleeggezin in Wijnegem. Olaf werd een weekje eerder gevonden op het jaagpad met alweer ontstoken oogjes en verkoudheid. Inmiddels stelde hij het goed en mocht hij eindelijk met soortgenootjes spelen. Een vrolijke bende die heel wat kijkgenot zullen bieden aan hun pleeggezin.

Mama met de twee kittentjes die uiteindelijk nog twee andere moederloze kleintjes aanvaarde verhuisde dan weer naar een pleeggezin in Essen. Ook zij stellen het goed.

We blijven op zoek naar pleeggezinnen voor de kleinsten die toekomen. Afstand speelt niet zoveel rol als er maar communicatie mogelijk is. Alles valt te regelen en is te overbruggen als er dierenlevens mee gered kunnen worden.

29/04/2015: Mozes bij de kapper

Eind maart kregen wij een spontaan en gul aanbod van een hondentrimster die haar trimsaong op 1 april van dit jaar opende; Ze was met Het Dierenthuisje in contact gekomen via de website en wilde haar steentje bijdragen aan wat ze noemt " een prachtig initiatief. Hilde van het kapsalon Ollini te Turnhout verzorgde ondertussen de ganse bende inclusief de twee serieus onderkomen Yorken Bobke en Mozy. Ze ondergingen een ware metarmorfose dank zij haar kunnen. Niet alleen zijn de hondjes mooi verzorgd; Hilde gaat ook er zorgzaam en liefdevol met hen om. Ze neemt haar tijd en heeft begrip voor onze oudjes die niet altijd even geduldig zijn. Zelfs Rommeke die zich absoluut niet graag door vreemden laat bepotelen als het op zijn haarbos aankomt, kreeg een zomers kapsel. 

We maken dat ook heel graag reclame voor kapsalon Ollini, gevestigd in Lokerenstraat 101 te Turnhout. Bekijk de website http://www.ollini.be.

21/01/2015: Een pijnlijke geschiedenis herhaalt zich

Update 03/04/2015: Helaas hebben we de acupunctuursessie van Turner moeten verzetten doordat het zodanig druk was op de baan. Veel te lange files zouden Turner al teveel stress bezorgd hebben dus hebben we een nieuwe afspraak gemaakt op dinsdag aanstaande.

===================================

Update 02/04/2015:

Morgen gaat Turner nog eens naar de dierenarts waar hij in behandeling is voor acupunctuur. Het is nu toch al een kleine vier weken geleden dat hij nog een behandeling nodig had dus nu is het tijd om nog eens even zijn toestand te evalueren.

We verwachten alleen maar positieve berichten gezien hij steeds meer rond loopt en vooral ook omdat hij vrolijker wordt. Hij krijgt terug zin om poes te zijn!

=======================================

Update 24/03/2015:

Vandaag beëindigen we de papierslag. Er werden ondertussen vier containers papier ingezameld voor Turner maar nu de vergoeding van het papier nog eens gedaald is, hebben we besloten om deze actie stopt te zetten gezien het voor heel wat vrijwilligers een extra opgave is/was om het papier te verzamelen, op te halen, te vervoeren... Allemaal gerechtvaardigd als Turner er wel bij vaart maar nu de prijs van het papier nog eens gezakt is, is het echter niet meer te verantwoorden.

Turner stelt het goed! Hij maakt dagelijks vooruitgang: meer en meer steunt hij op de geopereerde poot en hij loopt ook steeds meer rond. Toch blijft Turner abnormaal rustig voor zijn leeftijd. Een medische verklaring is hier niet voor dan wel een logische uitleg... het lijkt erop dat we hem uit een roes moeten laten ontwaken. We moeten hem wakkeer schudden zodat hij beseft dat zijn leven nog wel door gaat want dat lijkt hij al opgegeven te hebben toen we hem in het keldergat vonden.

Toch is Turner erg dankbaar: zijn blik spreekt werkelijk boekdelen. Zijn pootje dat ons tracht te weerhouden als we stoppen met aaien of zijn smekende blik "ga nog niet weg?!"

Wat Turners' verdere ingrepen betreft, informeren we ons nu eerst ter dege. In geen geval willen we overhaast te werk gaan maar natuurlijk willen we hem ook geen kansen ontnemen.

===========================================

Update 13/03:

We zijn ondertussen weer een weekje verder en over Turner niets dan lof! Na de laatste acupunctuurbeurt hebben we nog enkel telefonisch contact gehad met de behandelende dierenarts en werd afgesproken om Turner nu eerst goed in de gaten te houden. Als hij de poot meer en meer gaat gebruiken zouden we tegen eind volgende week nog eens terug moeten.  De operatie van de heupbol wordt nog even op wacht gezet omdat het nu voornaam is dat hij eerst terug wat spier ontwikkeld op deze poot en daarvoor is hij goed op weg.

Sinds het beter weer is geworden, komt Turner geregeld buiten en geniet hij van het zonnetje. Maar ook 's avonds rond 20 uur gaat meneer steevast een wandelingetje maken in de tuin. Hij gaat door het kattenluik; de vorige dagen alleen buiten en haalden we hem bij het slapen gaan terug binnen maar vanavond is hij voor het eerst ook zelf binnen gekomen.

Turner maakt mooie vorderingen zowel op gebied van zijn fysische toestand als op psychisch vlak. De stakker had immers een zware opdonder gehad en leek zowat in een roes te leven maar dat is voorbij. Hij is gelukkig en toont zijn affectie en dankbaarheid nu graag met kopjes, likjes en een voorzichtsprekende blik.

Kijk zelf maar eens naar de foto's... "ontdekking van het terras" en let vooral ook op zijn geopereerde pootje waar hij steeds meer op steunt.

Omdat we weten dat er nog een serizue ingreep in de lucht hangt, hebben we de papieractie nog verlengd met één container. Concreet betekent dit dat de nieuwe container nu gevuld wordt en op woensdag 24 maart zal vertrekken wat de einde van de papieractie zal betekenen. Heb je nog papier breng het dan aub nog voor die tijd. Hoe voller hij is, hoe meer het opbrengt uiteraard.

=====================================================

Update 06/03:

Turner is vanmiddag naar de vierde acupunctuursessie geweest. Hij mocht weeral rekenen op een goede ziel die hem ook op de voet volgt maar nog niet eerder gezien had. Ook zij stond ervan verbaasd hoe lief en braaf hij wel is niettegenstaande hij in haar vinger heeft gebeten!

Jaja, hij voelt de naalden nu heel goed en dat is alleen maar een positief teken! Gisteren zagen we hem voor de eerste keer achter een balletje aanlopen. Geregeld steunt hij op de poot en dit steeds regelmatiger. Volgende week plegen we terug overleg zowel met de dierenarts van de acupunctuur als met de chirurg die de operatie uitvoerde. We vermoeden dat er dan terug RX zullen genomen worden zodat ze kunnen oordelen of Turner klaar is voor de finale operatie.

Turners' chauffeur heeft een kort filmpje gemaakt terwijl hij behandeld werd om aan te tonen hoe braaf hij wel is: https://drive.google.com/file/d/0B6F3DLXaux2dMXJHWl94djF1T00/view?usp=sharing

============================================

Update 02/03:

Vandaag hebben we overlegd met de dierenarts die Turner behandelt met acupunctuur. Ze wil hem graag vrijdag aanstaande terug zien voor een vierde behandeling. Om 12 uur wordt hij verwacht. We hopen dat we opnieuw mogen rekenen op een goede ziel die Turner wil rijden.  Als je zijn chauffeur die dag kan en wil zijn, laat het dan aub zo snel mogelijk even weten per mail aan ons: info@hetdierenthuisje.be of telefonisch 0476/951998

Geregeld zien we Turner even steunen op de vierde poot en als hij de koekjesdoos hoort rammelen is hij er als eerste bij. De laatste dagen zit hij ook 's avonds aan het kattenluik te wachten. Gelukkig kent hij dat niet en gaat hij er niet door maar we moeten erg opletten als we de deur openen want hij zou heel graag eens een stapje buiten zetten. Natuurlijk is dat ook weer een goed teken!

======================================

Update 28/02:

We sluiten februari 2015 af in schoonheid met Turner die vanmorgen voor de derde keer voor acupunctuurbehandeling ging en die nu zienderogen vooruitgang boekt.

Gisteren zagen we hem voor het eerst echt op de geopereerde poot steunen, weliswaar maar één stapje maar dat was een héél goed teken. Vandaag is de hoop quasi veranderd in zekerheid: de operatie is niet tevergeefs geweest en Turner zal zijn pootje binnenkort terug kunnen gebruiken!

Vanavond hebben we hem al meerdere keren even zien steunen op zijn vier pootjes. Telkens weliswaar kort maar dat is ook logisch wetende dat de heupbol niet vast zit. Hij probeerde zich zelfs al te krabben met zijn kale pootje én hij trappelt ermee van genot als we hem aaien. Een hele sprong voorwaarts dus!!

We vernamen ook van zijn "chauffeurs" die zo lief waren om hem vandaag naar Kontich te rijden, dat hij  gereageerd had op het plaatsen van de naalden. Dat betekent dat hij er nu gevoel in heeft. Een week geleden bij de eerste sessie reageerde hij totaal niet op de naalden.

Maandag plegen we overleg met de dierenarts van de acupunctuurbehandelingen en dan zullen we weten wanneer hij terug zal moeten. Afhankelijk van de vooruitgang nemen we dan ook terug contact op met dierenartsenpraktijk Verdonck om de finale operatie, nl. het verwijderen van de heupkop, te bespreken. 

In tussentijd verzamelen we nog verder papier voor Turner en dit alvast tot 12 maart. En natuurlijk blijven we reclame maken voor de kaasavond die nadert op zaterdag 7 maart. Hoe meer zielen, hoe meer gelukkige diertjes!

============================

Update 23/02:

Turner is terug thuis van zijn tweede acupunctuursessie. Alles is opnieuw heel goed verlopen en nu is het rustig afwachten hoe zijn pootje de volgende dagen zal evolueren. Zaterdag is het tijd voor een volgende beurt. Om 11 uur moet hij terug naar Kontich; als iemand met Turner wil rijden, laat het ons dan aub even weten!

===========================

Update 22/02:

Goed nieuws! Iemand heeft zich gemeld om met Turner morgenavond de rit naar de dierenarts te Kontich te doen voor acupunctuur. We merken op dat onze lieverd het terug wat positiever inziet; hij beweegt meer en zoekt andere plekken op.

Hopelijk gaat het nu steeds beter...

==============================

Update 21/02:

Turner is vandaag voor de eerste keer op acupunctuurbehandeling geweest. Zowel hij als wij hebben er moed op! Hij reageerde goed op die eerste keer en was eens zo vinnig als hij thuis kwam.

De behandelende dierenarts verwacht alleszins succes. Maandag moet hij voor de tweede keer en afhankelijk van zijn reactie daarop is het mogelijk dat hij zelfs pas zaterdag terug zal moeten gaan.  We maakten enkele foto's tijdens de behandeling om aan te tonen hoe flink Turner wel is!

We hebben nu een volgende afspraak op aanstaande maandag (23/02) en dit om 18.45u. We konden het gelukkig wat verlaten zodat de spits voorbij is.

We zijn nu koortsig op zoek naar iemand die met deze lieverd naar Kontich wil rijden. Mail aub zo snel mogelijk als je dit ziet zitten: info@hetdierenthuisje.be

Turner zal je zeker en vast belonen met een dikke knuffel!!

=================================

Update 20/02:

We hebben terug meer hoop gekregen dankzij een belletje naar de dierenarts waar we eerder zwaar verlamde dieren lieten behandelen met acupunctuur. Na onze uitleg aanhoord te hebben, geeft ze Turner heel veel kans dat de behandeling zal aanslaan. Dat wil zeggen dat we ervoor gaan!

De eerste afspraak is morgenvroeg. We zullen die eerste keer zelf rijden zodat we eventuele vragen kunnen beantwoorden en om te zien hoe hij reageert op de behandeling. Vervolging moet dit herhaald worden om de twee dagen en daarvoor zouden we liefst wat hulp krijgen.

Daarom deze oproep: wie kan op maandag 23 februari bij Het dierenthuisje Turner ophalen en met hem naar Kontich rijden? De afspraak is gepland om 16.45u. Voorzie een dik uur rijtijd voor mocht er file zijn onderweg.

En beste dierenvrienden, promoot aub onze papierslag nog eens extra én de kaasavond: we moeten de zaal echt afgeladen vol krijgen!

=====================================

Update 19/02:

Turner is goed en wel terug thuis. We hebben goed en minder goed nieuws.

Het goede nieuws is dat de spalk eraf mocht en dat hij dus van die zware blok aan zijn pootje verlost is. Nu het minder goede nieuws...

Er zijn opnieuw RX genomen waarop nu duidelijk te zien is dat het scheenbeen en dijbeen goed terug aaneen groeien. Daar vormt zich kalk en dat moet dus nog verder verstevigen. De heup daarentegen vergroeit niet wat dus betekent dat die heupkop sowieso zal dienen verwijderd te worden. Voorlopig is daar echter nog geen sprake van omdat eerst de poot zelf voldoende sterk moet zijn.

Een vervolg van dat minder goede nieuws zou echter wel eens kunnen resulteren in slecht nieuws maar daar willen en kunnen we niet op vooruit lopen. Bart Verdonck testte nu ook de reactie van zijn zenuwbanen in die poot. Daaruit blijkt dat hij gevoel heeft in zijn twee middenste teentjes maar niet in de twee buitenste. Op de foto is nu duidelijk te zien dat hij van bovenuit beschoten is. Er is een straal van loodstukjes over gans zijn dij van boven naar beneden toe te zien. Dat betekent dat het zou kunnen dat de hoofdzenuw geraakt is, wat nefaste gevolgen kan hebben. MAAR evengoed kan het zijn dat het gevoel -nu de spalk verwijderd is en hij meer bewegingsvrijheid heeft- toch terug komt.

We moeten samen met hem blijven hopen en duimen. Wat alleszins al wel vast staat, is dat hij zeker nog een operatie zal moeten ondergaan en wij hopen nu van harte dat het zal blijven bij het verwijderen van de heupkop. Dat kan immers opgevangen worden door spieren. Denk maar aan Whoopy wiens twee heupbollen verwijderd werden; hij sprintte evengoed door de tuin! In het slechtste geval zal de poot geamputeerd moeten worden, maar daar is nu absoluut nog geen sprake van.

Turner ligt nu te bekomen van zijn zoveelste avontuur en hij wordt daarbij verwend door Rakker die spinnend aan zijn zijde ligt. Wees maar zeker dat we elk teken van verbetering dadelijk zullen delen.

In tussentijd gaan wij alvast informatie inwinnen over mogelijke positieve invloed van acupunctuur in deze situatie. We moeten gewoon het uiterste uit de kan halen.

De derde container papier wordt momenteel ingeladen; dagelijks komt er nog papier toe. Het is nog even afwachten of er nog een vierde zal volgen. We moeten die immers ook nog vol krijgen om het rendabel te maken.  Wel staat vast dat we verder zullen moeten werken voor Turner.

Komt daar bovenop dat we een poesje hebben toegekregen met één "ontploft" oogje ten gevolge van een zware ontsteking die niet behandeld werd. Zij zal volgende week door de oogspecialiste geopereerd worden.

Blijf dus aub nog papier inzamelen in de hoop dat we nog wat containers gevuld krijgen én vergeet ook zeker niet dat we op 7 maart de kaasavond organiseren! We hopen op een volle zaal!!!

====================================

Update 17/02:

We namen vandaag terug contact op met dierenartsenpraktijk Verdonck om de huidige situatie van Turner te bespreken want we zijn er niet echt gerust in.

Turner zet wel eens wat stapjes maar daarbij steunt hij nooit om die geopereerde poot wat volgens de dokters wel verwacht werd. Wij denken dat het door die stijve spalk komt maar anderzijds is Turner in het algemeen ook veel te rustig. Toen we hem gingen ophalen na de operatie kregen we de boodschap dat we hem zes weken in een bench moesten houden zodat hij rustig zou blijven en men wenste ons veel succes want dat zou een hele opdracht worden...

Welnu, hij heeft niet eens een bench nodig want hij probeert helemaal niks te forceren! Integendeel, als we hem nu en dan niet zouden toespreken en zelf zouden verleggen, zou hij ganse dagen op hetzelfde plekje blijven liggen.

We vinden het dan ook verstandig om op controle te gaan en niet te wachten tot de geplande onderzoeken op 6 maart. Donderdag aanstaande kunnen we terecht om 11.30uur.  Hopelijk zijn we daarna wat gerust gesteld.

====================================

Update 15/02:

Turner is zijn vierde week ingegaan... nog twee weken geduld en de spalk mag eraf! Ongeacht hoever het dan zal staan met de groei van de heup zal het sowieso voor hem (en voor ons) een grote verademing zijn. Dat stijve been hindert hem immers erg in zijn bewegingen.

Sinds gisteren gaat de dappere jongen op de kattenbak. Het is niet altijd even eenvoudig met die zware poot maar hij heeft de weg gevonden en de tijd dat hij alle ochtenden en avonden diende verschoond te worden omdat hij in zijn eigen ontlasting lag, is gelukkig defintief voorbij.

Jazeker, er is vooruitgang! Hoe traag het ook gaat en hoe miniem vaak... we trekken ons op aan de kleinste stapjes.  Overdag laten we zijn bench open staan en dan gaat hij heel rustig en voorzichtig in één of andere zachte  mand liggen. Zo heeft hij dan toch alvast wat meer te zien en te beleven.

Het is zo aandoenlijk om te zien hoe voorzichtig de groep met hem omgaat. Zelfs de hevigste wildebrassen zullen eens komen ruiken om hem dan in alle rust links te laten liggen. Het lijkt erop dat we onze bende goed hebben opgevoed met respect voor de zwakkere in onze samenleving...

Kijk maar naar Biatch, de blinde poes die onlangs toekwam; niet één tik heeft hij moeten incasseren! Ook de drie nieuwkomers -senioren die zich uit grote angst wegsteken- worden genegeerd.  En zo gaat het keer op keer...

Morgen vertrekt de tweede overvolle container met oud papier en wordt opnieuw een lege geplaatst. Helaas zat in die eerste container veel karton i.p.v. papier wat het gewicht reduceert. Dat maakt dat de opbrengst slechts 140€ bedroeg. Dit keer werden echter veel catalogi, boeken en archieven bezorgd waardoor het gewicht zeker meer moet zijn. Deze week blijven we dus zeker nog inzamelen maar dan wel liefst zoveel mogelijk papier en dergelijke zodat we aan een interessant gewicht geraken.

====================================

Update 11/02:

De eerste container werd uiteindelijk gisteren opgehaald en vervangen door een lege... die nu alweer over de helft gevuld staat. We gaan dus verder zolang er papier toekomt!

Terwijl die inzameling gaande is met veel hard labeur ligt Turner rustig naar ons te staren alsof hij denkt... waar hebben jullie het toch zo druk mee!? Of is het een dankbare blik? Soms twijfel ik want vaak lijkt het meer een verwijtende, ietswat smekende blik "jullie kijken niet genoeg naar mij!"

De laatste dagen laten we overdag geregeld zijn bench open staan; hij is zo rustig en kent perfect zijn beperkingen. Bovendien is er niemand uit de groep die het in zijn/haar hoofd haalt om hem te gaan uitdagen of te vervelen. Ze hebben allemaal begrepen -zonder woorden!- dat deze jongen onze hulp nodig heeft en daar dragen zij graag hun steentje toe bij.

Het is erg aandoenlijk om te zien hoe begripvol de groep omgaat met kwetsbare dieren. Een gehandicapte of blinde soortgenoot bijvoorbeeld hoeft niets te vrezen. Vaak krijgen we vragende blikken als er zo'n "sukkel" arriveert alsof ze willen zeggen "ocharme, wat heeft die nu weer voor!?"

Laat je dus nooit of te nimmer wijsmaken dat katten solitaire dieren zijn!!!

=====================================

Update 09/02:

Dit verhaal wilde ik je eigenlijk besparen om niet teveel emoties op te wekken. Doch na de aandoenlijke mail die ik vandaag toekreeg van Turners' meter Marijke kan en wil ik dit niet stilzwijgen.

Marijke is de dame die de hond Beau met haar mama en nestgenootjes vond in Rhodos en die ervoor zorgde dat ze hulp kregen van de organisatie in Nederland die Beau later uiteindelijk wilden terug zenden of euthanaseren omdat ze -volgens hen- ongeneeslijk ziek was... Na enkele bezoeken aan de dermatoloog konden we haar verlossen van al die narigheid en uiteindelijk heeft ze een gouden mandje gevonden.

Sindsdien is Marijke Het dierenthuisje blijven volgen en kwam ze geregeld ook eens een dag helpen. Zo ook zondag laatstleden. Logisch dat ze als meter foto's maakte van haar petediertje maar het wil nu toch wel lukken dat zij net op het cruciale moment foto's aan het schieten was. We waren op dat ogenblik bezig met de afwerking van de randen aan het plafond in de Snoezel waar Turner op dat ogenblik verbleef. Daarbij gebruikten we een nietpistool; je weet wel... zo'n ding dat je aansluit op een compressor... net het geluid van een luchtkarabijn... Kijk zelf wat gebeurde op de fotomontage die ze zo prachtig maakte.

Wij hadden het er gisteren erg moeilijk mee om zijn reactie te zien op wat gebeurde en wilden het liever niet teveel aankaarten maar dit is zo mooi gebracht...Turner en papa Peter 2.png

Hou indachtig... Turner is nu veilig... die angst en pijn is voor altijd voorbij!

======================================

Update 08/02 - 22 uur:

Deze zondag was een mooi begin van een nieuwe week. Turner besloot vanmorgen, toen we hem verschoonden, om eens wat pasjes te wagen en op verkenning te gaan. Hij steunt niet op de geopereerde poot want de spalk lijkt hem daarbij te hinderen maar zo worden alleszins zijn drie andere pootjes wat meer doorbloed. Telkens zette hij enkele pasjes en ging hij liggen.

Toen we hem even later naar zijn dagverblijf in de Snoezel verhuisden, kreeg hij weer het gezelschap van Rakker. Ze hebben lange tijd samen liggen rusten. In de latere namiddag vond Turner het tijd worden om terug zijn avondverblijf op te zoeken en wandelde hij er uit eigen beweging heel rustig heen. Hij ging aan de zetel zitten en liet merken dat hij daarop wilde maar deed zelf geen poging... een verstandig kereltje!

Nadat we hem in de zetel gelegd hadden heeft hij zich er genesteld en nog steeds ligt hij daar zalig te slapen. Het was een bewogen dag voor hem en dan moest hij nog eens weten wat er allemaal vandaag voor hem weeral gebeurd is. Heel wat mensen waren voor deze lieverd in de weer; zo werd er ondermeer door heel wat mensen papier aangevoerd. De container zit propvol evenals de parking. Morgen zal dus de eerste volle container worden afgevoerd en zal meteen een lege geplaatst en hopelijk ook snel weer goed gevuld geraken. Papier blijft dus nog steeds welkom!

Daarnaast was het ook een hele bedrijvigheid in Merksem waar het initiatief plaats vond om zelfgemaakt sierraden te verkopen ten voordele van Turner. 

Bij deze dan ook hartelijk dank voor alle steun, inzet en moeite die gedaan wordt om dit slachtoffertje van mensonterend gedrag een dierwaardig leven te schenken.

Turner wil iedereen die hem hierbij helpt graag iets vertellen, maar helaas hebben we niet van iedereen een mailadres. Daarom deze oproep aan alle mensen die Turner op één of andere manier gesteund hebben en die nog geen post van hem ontvangen hebben, om ons een kort mailtje te zenden. Hij zal er heel blij mee zijn en jij ongetwijfeld ook!

Update 05/02 - 14 uur:

De platen zijn genomen en Turner ligt te bekomen van de narcose in zijn vertrouwde bench.

Het goede nieuws is dat het onderbeen waar de spalk omheen zit, goed ineen groeit. Die spalk moet nog vier weken blijven zitten en mag er dan af.

Het minder goede nieuws is dat de breuk aan de heupbol niet hersteld is zoals gehoopt. Dat wil zeggen dat het weefsel en bot in verhouding niet voldoende vergroeid zijn. Verklaring is dat de heupbol erg beschadigd was waardoor de doorbloeding mogelijk te miniem is zodat herstelling te traag of zelfs niet gebeurd. Ook hier telt het geduld van 4 weken. Binnen vier weken zullen we terug platen laten nemen en zal het opnieuw beoordeeld worden. In het beste geval vergroeit het ondertussen wel en hoeven we hem verder niet latig te vallen. In het slechtste geval moeten we de heupbol alsnog laten afzetten.

Hoe zwaar het ons ook valt, we blijven positief en hopen samen met Turner op goed nieuws bij de volgende controle. In tussentijd proberen we hem te begeleiden met zijn eerste stapjes die hij stilaan mag gaan zetten.

En natuurlijk blijven we in de weer met het inzamelen van papier voor deze lieverd. Vergeet ook niet dat er zondag a.s. een sierradenverkoop georganiseerd wordt te Merksem ten voordele van Turner. Hij zal alle steun nog kunnen gebruiken!


Update 04/02 - 21 uur:

Morgen zijn er twee weken voorbij sinds de operatie van Turner. Het is dan ook de grote dag waarop we zullen te weten komen of alles vergroeit zoals gepland.

Morgen om 11 uur hebben we afspraak met de dierenarts om opnieuw RX te laten nemen die dan worden doorgezonden aan de dierenartsenpraktijk Verdonck waar Turner kundig geopereerd werd. Zij zullen dan oordelen of we goed bezig zijn...

Duimen dus! Morgen meer nieuws en hopelijk positief!

==================================

Update 01/02 - 22 uur:

Wat een weekend! Zaterdagochtend stond Turner voor het eerst recht... op vier pootjes!  Heel voorzichtig heeft hij enkele stapjes in zijn bench gezet. Het was een euforisch moment, niet te verwoorden.

Omdat we merkten dat hij zich wat begon te vervelen, hebben we nu een tweede bench ingericht in de Snoezel. Dat is nu zijn dagverblijf en 's avonds verhuist hij dan weer voor de nacht naar de woonkamer. Daar lijkt hij erg van te genieten. In de Snoezel is immers overdag veel meer bedrijvigheid terwijl 's avonds in de woonkamer de houtstoof brandt en hij mee in de zetel mag liggen. Jazeker, we eten nog steeds in de zetel!

Vanavond was het echt héél erg moeilijk om na dat eten terug op te staan en hem in zijn bench te zetten. Kijk zelf maar naar de foto's; hoe zou jij jezelf voelen? Maar ja, de plicht roept hé... de andere bewonertjes moeten ook verzorging krijgen en natuurlijk moeten we het goede nieuws ook aan jullie melden.

Het lijtk erop dat Turner alleszins vanaf nu geregeld een bezoeker aan zijn ziekenbed zal mogen verwachten... Zowel hij als Rakker -een kitten dat een weekje geleden toekwam - hebben er enorm van genoten.

==================================

Update 30/01 - 22 uur:

Vandaag was het exact één week geleden dat Turner geopereerd werd. Eindelijk zien we een beetje vooruitgang zoals het rechtop zitten wat hij gisteren voor het eerst deed. Veel bewegen is er nog niet bij maar dat is eigenlijk misschien ook maar goed want we moeten hem nog zo'n vijftal weken stil kunnen houden.

Er is vandaag toch nog iets prettigs te melden: als we Turner verschonen, pakken we hem uit zijn bench en leggen we hem op een deken naast ons op de grond. Tot gisteren bleef hij dan rustig kijken en afwachten tot we hem er terug inlegden. Vanmorgen echter wilde hij niet blijven liggen en kroop hij telkens op schoot. Hij gebruikt zijn achterhand daar niet bij maar trekt zich op met zijn voorpootjes.

De spalk hebben we terug wat moeten verwijden want zijn teentjes begonnen terug dikker te worden maar gelukkig trok het snel terug weg. Dat is weeral iets dat we geleerd hebben!

========================================

Update 29/01 - 21 uur:

Vanmorgen zat Turner voor de eerste keer op zijn poep! Dat is een hele vooruitgang.

Gisterenavond nog kwam de dierenarts nog naar hem kijken en kreeg hij een mooi nieuw verband maar dat was vanmorgen alweer besmeurd. Nu heeft hij een mooi verbandje gekregen met blauwe pootjes.

En nu ga je lachen... je moet weten dat wij zelden of nooit gaan zitten in de zetel want daar is gewoonweg geen tijd voor. De laatste dagen proberen we dat echter even te doen zodat we Turnerke uit de bench kunnen pakken en tussen ons in leggen op de zetel. Dan heeft hij toch eens wat anders te zien en wordt hij extra verwend. Dat is genieten (voor beide partijen hoor)! Lang blijven zitten is er echter niet bij dus combineren we het maar met ons eten. Probleem is: eten in een zetel is niet evident... zo lieten we gisteren maar vlug pizza aan huis komen. Dat is makkelijk uit de hand eetbaar. Vanavond maakte ik snel een groentenschotel klaar en ... ja hoor: die hebben we in de zetel opgegeten! Niet makkelijk maar Turner geniet er zo van!

Maar dan, als we gegeten hebben, moeten we natuurlijk verder werken want dan moet iedereen nog medicatie krijgen, kattenbakken kuisen, water verversen, slaapwel wensen aan iedereen etc... Dus dat wil zeggen dat we hem terug in de bench moeten leggen: niet simpel!!!!

Wat zullen we blij zijn als we zes weken verder zijn!!!!

=============================================

Update 28/01 - 21 uur:

Vanmorgen was er voor het eerst een verandering te merken: Turner had geprobeerd om op het kattenbakje zijn behoefte te doen. helaas is het hem niet gelukt maar het is al knap dat hij het geprobeerd heeft want dat is een teken dat hij zich beter begint te voelen.

Anderzijds is het uiteraard positief dat hij het rustig aan doet want de breuken moeten goed ineen kunnen groeien en dat heeft heel wat tijd nodig.

Geregeld halen we hem uit de bench om te verschonen maar ook gewoonweg om hem te flodderen zodat we de verveling wat breken.

Verder blijft zijn eet- en drinklust heel gezond ! Geduld oefenen dus en dat telt zowel voor Turner als voor ons. Soms vraag ik me af wie daar het meest onder lijdt...

Ondertussen zijn we een inzamelactie van oud papier; Turner pronkt op de posters!

Ook is er een sierradenverkoop te Merksem. Voor dit alles klik hier

======================================

Update 26/01 - 20 uur:

Turners' pootje was vanmorgen lichtjes ontzwollen. We namen zo vroeg mogelijk contact op met de parktijk van Bart Verdonck om te informeren wat zijn idee was over wat we in het weekend hadden gedaan en gelukkig beaamde hij dat we de juiste beslissing hadden genomen.

We hoefden niet direct op controle te komen maar werden wel nog eens op het hart gedrukt dat we heel voorzichtig moesten zijn en dat de spalk terug moet aangespannen worden zodra het pootje ontzwollen is.

In tussentijd is zijn toestand status quo; hij eet en drinkt gretig maar bewegen is er nog niet bij. Misschien gelukkig maar want hij moet die poot zo stil mogelijk houden.

Ondertussen krijgen we heel wat steunbetuigingen voor Turner en hebben al wat mensen gereageerd op het "één euro-idee".  Doe zo verder aub!


Update 25/01 -18 uur:

Vanmorgen konden we bij het ontwaken niet snel genoeg zijn om naar Turners' pootje te gaan kijken, in de hoop dat het verder zou ontzwollen zijn. Helaas! Gelukkig was het niet terug dikker geworden maar dunner was het ook zeker niet. We probeerden nog in de loop van de dag met massages aan die teentjes maar het mocht niet baten. Uiteindelijk zijn we vanmiddag terug naar de dierenarts van wacht gegaan die de spalk wat heeft kunnen verwijden zodat de druk minder groot is op de poot. Ook zij staat versteld van de kalmte waarmee hij dit alles ondergaat.

Voorlopig beweegt hij nauwelijks en lijkt het gevaar erg klein dat er iets mis kan gaan maar zonder twijfel nemen we morgenvroeg direct terug contact op met de praktijk waar hij geopereerd is.

Buiten dat dikke voetje stelt Turner het goed en houd hij de moed erin. Hij is zo flink! Vanmorgen hebben we hem weer moeten wassen want hij had opnieuw gans zijn poep besmeurd doordat hij niet kan rechtstaan om op het bakje te gaan. Het wassen kunnen we pas doen nadat zijn pijnstiller werkt die hij 's ochtends krijgt. We merken goed dat die 's ochtends uitgewerkt is. Het is dus opstaan en direct pijnstiller toedienen; pijn heeft hij genoeg geleden!

Iedereen die hem tot nog toe heeft gezien, is het erover eens: wat een lieverd!

==================================

Update 24/01 - 21 uur:

Vanmorgen was Turner goed uitgerust; hij had een rustige nacht genoten en keek hoopvol op toen hij ons zag, benieuwd naar wat hem vandaag te wachten staat. Eén enkele mauw liet hij even horen; verder niets. Toen we hem een ochtendknuffel gaven, merkten we dat hij in zijn ontlasting lag. Het was hem dus niet gelukt om in het kattenbakje te gaan. We verschoonden de bench en maakten hem proper waarna hij zijn ontbijt kreeg. Vannacht had hij wel goed gegeten van de brokjes en ook het waterpotje was zo goed als leeg.

Het viel ons wel op dat zijn voetje aan de gespalkte poot vrij dik was maar dat leek op het eerste zich nog niet zo abnormaal.

We plaatsten een lager kattenbakje in zijn bench, ééntje dat normaal voor kleine kittens gebruikt wordt. Hopelijk lukt het hem om daar wel in te gaan.

Na de middag bleek dat ook dat voorlopig niet lukte; een tweede wasbeurt was dan ook onvermijdelijk. De wasmachine draait weer op volle toeren!

Ondertussen leek uur na uur leek het voetje dikker te worden. We hadden al geprobeerd om naar de dierenartsenpraktijk Verdonck te bellen maar daar werden we via een antwoordapparaat doorverwezen naar de dierenarts van wacht. Dat dan maar geprobeerd in de hoop dat het iemand zou zijn die de praktijk kent en mogelijk contact kan opnemen om te weten te komen wat best gedaan werd.

De dierenarts van wacht kon niemand bereiken maar was van mening dat de spalk moest geopend worden zodat de druk van het pootje zou gaan. Daar durfden we zelf niet aan te beginnen en zo gingen we even te rade bij onze dierenarts die dan weer met weekend was maar ons wel gerust stelde dat de dierenarts van wacht uit eigen omgeving Turner bekwaam zou kunnen helpen.

En gelukkig was dat ook zo! Het kleefverband rond de poot werd verwijderd zodat de spalk bloot kwam te liggen. Dat is als het ware een schelp rond de poot die wat kan verwijd worden door het open te trekken. Eens thuis gekomen moesten we de poot geregeld zachtjes masseren en de spalk nu en dan wat open trekken. Er is alleszins al verbetering. De dierenarts gaf ons verder de raad om het aan te zien tot morgen maar als de poot dan nog dik is, zou ze de spalk verwijderen waarbij hij dan even in een kleine bench moet zodat hij zich zeker niet kan verplaatsen, totdat de poot ontzwollen is.

Uiteraard proberen we er alles aan te doen om te vermijden dat het zover moet komen. En dat alles heeft die lieve Turner zonder enig tegenstribbelen ondergaan.

Zijn eetlust is alleszins prima; ook vanavond heeft hij genoten van zijn heerlijke maaltijd op bed.

========================================

Update 23/01 - 21 uur:

Turner is gearriveerd! Hij had gans de weg geslapen en richtte zijn hoofdje pas op als de auto halt hield. Voorzichtig tilden we hem uit de transportmand en installeerden hem op het zachte kussen in de bench die voor hem klaar stond. Zijn hoofdje draaide naar alle kanten; was hij hier niet eerder geweest? We schotelden hem lekker eten voor wat hij erg gretig verorberde. Hij had vandaag uiteraard nog niets gegeten. Dan nog een dikke knuffel, of meerdere... en nu rusten. Het was een zware dag voor Turner... evenals voor ons en vele mensen die meeleefden.

Ben je klaar voor zijn verhaal? Zet je makkelijk en adem diep in en uit: Gans de linker kant van zijn achterhand zit vol hagel; hij is dus beschoten. De operatie is gestart om 13uur en beëindigd om 17.30u. Men was begonnen met het scheenbeen dat versplinterd was; dit is met een pin en draad verbonden. Vervolgens werkten ze aan het bovenbeen waarbij ze voor de verrassing kwamen te staan van een extra barst in de heupkop. De chirurg vertelde dat ze zich eerst door een hoop splinsters moesten werken alvorens daaraan te geraken. Dat is gehecht met véle, véle pinnetjes.

Ze hadden de keuze om de heupkop eraf te halen wat voor ons goedkoper zou uitdraaien of te werken met de pinnen wat veel arbeidsintensiever is én ook aan materialen een stuk duurder was.  Ze hebben in het voordeel van de poes de laatste methode gekozen maar die extra kosten niet doorgerekend.

Toen we het verslag via telefoon vernamen, was de operatie net afgerond en zodra we inlegden, gingen ze de poot nog spalken om op extra veilig te spelen.

De boodschap luidt nu zes weken bench en dat zal niet de simpelste opdracht worden. Die eerste dagen zullen nog wel lukken maar eens Turner zich beter gaat voelen, zal het niet makkelijk zijn om hem rustig te houden. Toch is dat uiterst belangrijk want -zo vertelde de chirurg ons- zoniet is dit alles tevergeefs geweest.

We hebben dergelijke watertjes al meermaals doorzwommen met Whoopy en geitje Sissi niet in het minst, maar telkens waren de herstellingen gebeurd met platen wat toch wel meer stevigheid heeft als ontelbare pinnetjes. Whoopy's toestand mocht dan wel ogenschijnlijk erger zijn doordat beide heupbollen en dijbenen gebroken waren, Turner moet helaas niet voor hem onderdoen.

Hoever staan we uiteindelijk? Eergisteren haalden we een schat van een poesje op, in een keldergat onderaan een draaitrap, dat minstens twee dagen zonder eten of drinken onder de blote hemel in de koude had doorgebracht met een gebroken heup en dijbeen vol kruit. Gisteren zag het er even erg kritisch uit wanneer we het bericht kregen dat hij zuiver bloed plaste. Vanmorgen was zijn toestand stabiel en vanavond is hij geopereerd en wel terug bij ons toegekomen.

De blik in z'n oogjes is zo sprekend! We namen de juiste beslissing. Tegen de tijd dat hij uit de bench mag, wordt het stilaan Lente; in gedachte zien we hem al door de tuin huppelen...

Het kostenplaatje voor de operatie bedraagt 1200€ mits heel wat tegemoetkomingen van de dokters/chirurgen wat we erg op prijs stellen. Dergelijke ingreep zou normaal 2000€ bedragen. Het is gewoonweg schitterend dat dit mogelijk is! Toen onze dierenarts de platen bekeek die ze maakte om een eerste indruk te krijgen van wat er mis was, verwachtte ze niet dat er iemand aan zoiets zou beginnen... Gelukkig wisten wij beter.

We mochten al heel wat reacties ontvangen op onze oproep om hulp. Dit is het resultaat tot nog toe:

-Er werd 155€ aan giften gestort

-Twee dierenvrienden boden zich aan als meter van Turner.

-Heel wat tips kwamen binnen om één en ander te organiseren; wie effectief ook iets zelf wil organiseren zullen we uiteraard heel graag helpen!  Vooral het idee om een fuif te organiseren blijft hangen maar daarvoor moeten we een zaal vinden -liefst gratis uiteraard.

We zijn er dus helaas nog lang niet. Blijf aub het verhaal van Turner mee verspreiden zodat we zoveel mogelijk mensen bereiken. Turner kan alle steun dik en dubbel gebruiken want ook na de operatie zullen de nazorgen nog de bijhorende kosten met zich meebrengen. 

Wil je een gift doen, zijn meter of peter worden of heb je ideeën om geld in te zamelen? aarzel niet om ons te contacteren aub!

=====================================

Update 23/01 - 17 uur:

Zonet kregen we bericht van de assistente dat de operatie goed verliep en dat Turner omstreeks 19 uur naar huis mag. Momenteel waren de dokters de operatie nog aan het afronden. Meer uitleg volgt dus straks.

Een zeer bereidwillige vrijwilliger stond in de startblokken te wachten op een telefoontje van ons en was even opgelucht als wij.  We verwachten zijn thuiskomst omstreeks 20 uur.

Zijn knusse plekje staat gereed met een heerlijk zachte mand en deken en een tof speeldeken dat we onlangs kregen. Dit is voor zo'n patiënt ideaal want hij mag natuurlijk niet springen of te bruuske bewegingen maken. De speeltjes op het deken hangen vast en kunnen dus niet verschuiven. Turner zal dus wat kunnen titsen tegen en knuffelen met die beestjes zonder zijn gezondheid in het gedrang te brengen.

Straks meer nieuws!

=========================================

Update 23/01 - 14 uur:

Turner wordt momenteel geopereerd! We zullen meer nieuws krijgen zodra de operatie beëindigd is. Zijn toestand werd door de artsen voldoende stabiel bevonden.

================================= 

Update 22/01 - 20 uur:

We kunnen en mogen al wat positiever zijn!  Uit het laatste contact van vanavond met de dierenartsassistente die Turner verzorgt, zat in de laatste urine al veel minder bloed. Als alles zo positief verder zet dan is de planning dat hij morgenmiddag geopereerd wordt. We mogen morgenvoormiddag nog een telefoontje verwachten voor bespreking van de vooronderzoeken. We zijn nog voorzichtig positief al zien we die lieverd hier eigenlijk al terug in ons midden vertoeven...

De assistente bevestigde dat het zo'n schat is! Hij heeft nog goed gegeten en gedronken en kreeg ook van hen nog een pijnstiller. Zo heeft hij een rustige nacht en is hij morgen fris voor de grote dag. Na de onderzoeken zullen we normaal gezien ook meer te weten komen over een mogelijke oorzaak.

==========================================

Update 22/01 - 15 uur:

Vanmorgen brachten we Turner naar Boechout voor de geplande onderzoeken en operatie. De lieve jongen onderging alles zeer rustig en gewillig. Hij heeft onderweg geen mauw gelaten.

We zouden verwittigd worden zodra de eerste onderzoeken afgerond waren maar helaas zijn er verwikkelingen opgedoken. We kregen immers een telefoontje met de mededeling dat Turner puur bloed had geplast. Dit was tot vanmorgen niet het geval.  Turner had minstens twee dagen niet gegeten, mogelijk langer. Nu had hij natuurlijk wel goed gegeten; is het nu een gevolg van het op gang komen van darmen of...? Hij is in goede handen en wordt nauwgezet opgevolgd. Natuurlijk moet zijn toestand alleszins verbeteren voordat ze kunnen starten met opereren.

De spanning is groot maar meer dan duimen en hopen dat hij het haalt, kunnen we voorlopig niet. Zodra we nieuws hebben, delen we dat via de website!

==========================================

Woensdag 21 januari is weer een dag om niet snel te vergeten. Alle werkplanning verdween in het niets na een drietal telefoontjes.  Allemaal dringende oproepen voor poezen die snel een schuilplek nodig hadden.

Eén van die oproepen kwam vanuit eigen regio; het klonk ernstig en vrij emotieloos. Volgens de melder zat er al twee dagen een poes aan het keldergat waarvoor ze al menig asiel én de gemeentediensten had gebeld maar niemand wilde dat dier komen halen. De vraag luidde of wij wilden komen want hij kon er niet blijven en hij kreeg geen eten. Ondergedompeld in massa's werk wat sowieso al een hoop achterstand had opgelopen, vroeg ik om een uurtje geduld waarna ik verder bericht zou laten. Gelukkig konden we kort daarop even vrij maken om ter plaatse te rijden en laat dat nu het geluk van deze sukkelaar geweest zijn!

Een ros poesje zat buiten in de kou, onderaan een draaitrap. Hij liet zich makkelijk benaderen en gewillig oppakken. Gezien we toch nog een poes moesten ophalen die ondertussen door iemand afgezet was bij de dierenarts konden we hem meteen laten controleren. Toen bleek al gauw dat dit beestje zeer dringend hulp nodig had. Eén poot hing los te bengelen.

De dierenarts nam enkele RX opnamen waaruit bleek dat die sukkelaar een serieuse opdonder heeft gehad; zowel zijn dijbeen als zijn heup leken gebroken.  De geschiedenis herhaalt zich... en dat na vier jaar. Maart 2011; wie herinnert zich Whoopy niet? 

We namen direct contact op met specialist Bart Verdonck die de platen bekeek die onze dierenarts inmiddels per mail had doorgezonden. Daar werd bevestigd dat heup en dijbeen inderdaad over waren maar mogelijk ook nog enkele andere cruciale plaatsen waar ze pas duidelijkheid over kunnen krijgen als ze nauwkeurigere platen konden nemen.  We wilden het poesje immers niet zomaar in slaap laten doen om de RX te nemen wat natuurlijk resulteerde in minder goede platen.

Concreet: morgenvroeg brengen we "Turner" naar Bart Verdonck waarna onder verdoving nauwkeurige platen zullen genomen worden. Vervolgens zullen de nodige ingrepen gebeuren. Het kostenplaatje is afhankelijk van het aantal pinnen of platen dat ze moeten gebruiken en dat zal dus pas duidelijk zijn na interpretatie van die RX opnamen. Het zal alleszins iets worden tussen 1100€ en 1600€

Terwijl we overenweer bellen en dit alles bespreken, ligt de lieve spinner ons vragend aan te kijken. Jawel, hij is een rosse kater met een overgave aan mensen net als... Whoopy. Tjonge, wat doet dit pijn!  Het haalt zoveel herinneringen op; wonden ritsen open. Het is net alsof Whoopy daar terug ligt. Een pluizig hoopje pijn en ellende met een blik vol vertrouwen en een sprekende blik : "jullie gaan me helpen?!"

Natuurlijk wel! Kost wat kost zullen we deze lieverd terug laten lopen, springen, genieten...

Het is nu even afwachten hoe de operatie morgen verloopt maar we kennen min of meer het verloop al van voorheen. Even doorzetten en binnen enkele weken zijn we - is hij-  het kwaadste door... duimen maar!

Uiteraard zijn we ook aan het denken gegaan over de financiële kant van de ingreep. Voor Whoopy (toen trouwens inclusief de oogjes van Kenzo een kostenplaatje van 3000€) deden we vier jaar geleden een snoepverkoop  maar laten we dat nu net gedaan hebben voor de verwarming!  Kunnen we die nog doortrekken? Gaan jullie nog snoepen? Of mogen we beroep doen op de originaliteit van onze sympathysanten? Heeft iemand een idee om geld voor Turners' operatie bijeen te brengen? Alle ideeën zijn welkom!

De vloer van Prutskes gaan we alleszins nu maar uitstellen want uiteraard geven we voorrang aan de operatie van deze lieverd.  Er werd tot nu toe 280€ vergaard voor die werken en dat zullen we dus alleszins alvast voor hem benutten.

Natuurlijk hoopt hij op peters en/of meters om hem te steunen. Hij kan er wel meerdere gebruiken!

Help ons aub mee denken om de centjes voor deze operatie in te zamelen! en duim morgen mee voor een goede afloop...


25/11/2014: Eerste geschenk van Sint is groot succes!

Vandaag werden de bewonertjes verblijd met een prachtige krabpaal die op hun wenslijstje stond. Dankzij deze paal hebben ze nog meer geniet van hun plafondspeeltuin. Veel dankbare pootjes en kopjes van alle spinners aan de gulle Sint!

Graag zouden we nog zo'n twee palen bijplaatsen zodat ze er makkelijker op kunnen klimmen.  Hopelijk zijn ze nog braaf zodat de Sint aan hen wil denken...

http://www.armarkat-krabpalen.nl/Houten-krabpaal-AW9502XB



06/07/2014: Bijzondere bewoners bij Het dierenthuisje

Update 06/07/2014:

Dit is een ongelooflijk verhaal: Kwek staat er voortaan niet alleen voor... Kwik en Kwak zijn erbij gekomen! Jazeker! De twee eitjes zijn uitgebroed.

Ik hoop nu maar dat Donald en Daisy tevreden zijn met hun drie ukkies: Kwik, Kwek en Kwak... Zoniet gaan we Disney moeten aanschrijven en zelf een vervolgverhaal moeten verzinnen, vrees ik.

Ondertussen fladdert Kwek vrolijk mee rond en waagt het absoluut niet om et veilige stuk dat mama en papa voor hem hebben afgebakend te overschrijden.

Benieuwd naar wie deze twee kale knikkers de aard zullen hebben; wie weet wordt het nog moeilijk om hen uit mekaar te kennen!? Bewonder zelf de "schoonheden" maar eens op de foto...

====================================

Update 03/07/2014:

Ondertussen is Kwek opgegroeid tot een mooie kopie van mama Daisy met als extraatje een kuifje op het hoofd. Sinds enkele dagen krijgt ze vlieglessen. Gelukkig gebeurt alles in de veilige omgeving van de oprit en is nog geen noodlanding uitgevoerd in de poezenren. Kwek luistert duidelijk naar de wijze raad van mama en papa. Hopen dat dit zo blijft als hij (of zij) begint te puberen...

Maar Donald en Daisy hebben er hun taak nog niet opzitten! Omdat het andere eitje maar niet uitkwam, begon papa Donald het andere nestje in gereedheid te brengen en ja hoor, enkele dagen later lag daar een eerste eitje in. Een tweede volgde kort daarop. Ze willen het duidelijk niet bij ééntje houden en terwijl Kwek nog op het ene nest zat te groeien en veertjes kreeg, zaten zijn ouders al aan het volgende nageslacht te werken.

We zijn dus heel benieuwd wat daarvan zal komen. Wie weet wordt dat een wit duifje net als Donald?  We hopen maar dat ze genoegen nemen met twee kleintjes... Zoniet gaan we binnenkort nog moeten uitbreiden met een duiventil...

Kijk maar eens op de foto hoe mooi Kwek is en hoe gelijkend ze vooral is op haar mama.

===================================

Update 11/06/2014:

Papa Donald en Mama Daisy trekken er nu al geregeld samen op uit. Zij hebben geen babysit nodig hoor! Die kleine blijft daar heel braaf en rustig wachten. Zelfs als we de ladder opklimmen om eens te gaan kijken naar hun baby reppen ze zich niet. Ze hebben er het volste vertrouwen in dat we geen slechte bedoelingen hebben.  Zo mooi... ik bedoel dat vertrouwen in ons want voorlopig kan je de pasgeborene geen schoonheid noemen. Kijk zelf maar eens naar zijn geboortefotootje.  En toch zal dit stekelvarkentje binnenkort net als de ouders een schoonheid worden. Wat is de natuur toch mooi!

Het tweede eitje blijft er misdeeld bijliggen. Dat wordt dus geen zusje of broertje. Enig kind heeft zo zijn voordelen; zeker als er een groep halftamme tijgers op de loer ligt. Mama en papa kunnen nu alle aandacht op hun kind vestigen. Hopelijk vertrouwen ze dan ook niet teveel op ons om hem te beschermen!

====================================

Dit is een verhaal dat zijn oorsprong vond rond 10 december 2013. Dat was enkele dagen na de verhuis van alle Thuisbewonertjes. In de nacht van drie op vier december -net na de grote verhuizing- verdween Donald. We vonden hem niet terug en hij is ook nooit terug gekomen. Wetende hoeveel verzorging hij nodig had, beseften we met pijn in het hart reeds een week later dat we hem niet meer zouden terug zien want dit kon hij niet overleefd hebben.  Rond die tijd arriveerde uit het niets een witte duif die van dag op dag zijn thuis maakte onder het afdak waar materialen worden gestockeerd. Dit is een ruimte net voor de poezenren, als het ware aan de buitenzijde van de loods om het ietswat begrijpelijk te schetsen.

Eerst dachten we dat hij even kwam uitrusten maar niets was minder waar... de gracieuze witte verschijning bleef trouw aan zijn stekje en we voelden ons verplicht om duiveneten te gaan kopen. Hij volgde ons op de voet, weliswaar gelukkig vanop de daken en hij praatte door te koeren en met zijn prachtige kraag te pronken. Zijn doen en laten deed ons enorm denken aan Donalds' intrede en superieure houding bij Het dierenthuisje... alsof hij gezonden was met een boodschap.  Wat er ook van zij, Donald leeft voor ons verder in deze gevederde vriend.  

Een vriend die ons nog voor heel wat verrassingen zou zetten zoals die ochtend dat hij toch eens wilde landen op terras... het is zijn geluk geweest dat Peter er net op uit kwam want hij was al snel ten prooi gevallen aan Dale die dus duidelijk het evenbeeld van Donald niet zag in deze lekkernij. Donald hield er een blauw oog aan over en een aanzienlijke vil in zijn nekje. Ondertussen hadden we een nachtverblijf gemaakt waar hij beter kon schuilen voor regen en wind en dat was ook zijn nachtverblijf geworden. Gedurende enkele avonden kidnapten we hem in het donker voor verzorging van de wonden en zo herstelde hij wonderbaarlijk wel.

Sindsdien was Donald geleerd: dit zou geen tweede keer gebeuren! Hoe we dat weten? Hij heeft teveel allures van onze vermiste beschermeling die we door en door kenden. Amper enkele weken later kwam hij met de volgende suprise. We hadden gemerkt dat hij nu en dan eens langer wegbleef; zou hij op vrijersvoeten zijn? Ons vermoeden werd bevestigd toen hij op een zonnige dag over onze hoofden scheerde met een soortgenoot.  Donald was verliefd! Maar helaas... de relatie mocht niet standhouden. De witte dame koos ervoor om bij de konijnen te gaan eten en daar wilde Donals niks van weten.

Een drietal dagen later was ik aan zijn huisje aan het opruimen en wie landde daar zo trots als een pauw op het dak... de witte Don Juan met een rondborstige bruin-witte dame met slofjes. Hij stelde haar voor terwijl ze beiden over de rand van het dak naar beneden bogen op amper een meter van me af. Ik begroette "Daisy" en feliciteerde de macho met zijn keuze. Fier draaide hij rondjes waarna hij haar vervolgens toonde waar het eten en drinken stond.  Wanneer je tien jaar actief bent in een opvang voor poezen dan is dergelijke beleving geen dagelijkse kost en niettegenstaande ik weet hoe trouw en verstandig deze gevederde wondertjes zijn, kon ik mijn verbazing en ontroering niet verbergen.

De volgende dagen vertroetelde hij haar met de grootste zorgen en oprechte liefde; er werd daar was afgekust op het dakje van hun verblijf!  Ik zag het al gebeuren dat ze snel aan kindjes zouden willen beginnen... tja, ik ben dan wel niet voor gezinsuitbreiding maar voor duifjes kan i!k me verzoenen met een uitzondering. Ik plaatste twee mogelijke "nesten"... lach niet! één in een schuilhokje voor poezen dat ik bovenop een schab plaatste in de buurt van hun voederplaats en één in het voederhuisje zelf. Mijn neus krulde toen ik even later merkte dat het verloofde stel takjes, hooi enz. begonnen  aan te vliegen en ze hadden gekozen voor het kattenhuis! Die spinners moesten het hier weten...

Enige tijd later lag er een eitje in de nest waarna ze om beurten begonnen te broeden. Zonder gekibbel hield het koppel dag en nacht de wacht en wisselden ze mekaar af zodat elk zijn vrije tijd kon nemen. We zagen ze dan om beurten een ommetje vliegen rond het huis... ah, Daisy heeft vrijaf; oh, Papa mag even ontspannen... we leven met ze mee! De poezen ook trouwens; die zijn al dat gefladder al goed gewend en zien nog nauwelijks op. Shujaa kan soms minutenlang langs het pad volgen met de neus in de lucht en vlak daarboven wandelt dan één van de uitdagende pluimages over en weer.  Schitterend hoe ze het als blinde dame allemaal op de voet volgt.

Gisteren merkten we voor het eerst dat het jonge stel mekaar sneller aflosten. Even was er zelfs geen nestcontrole en laten wij dan net in de buurt zijn... laddertje op en  daar ligt één scharminkeltje en nog één eitje. Benieuwd of het kleine monstertje een broertje of zusje krijgt.

Nu maar hopen dat de bengels naar mama en papa luisteren en hun raad opvolgen om niet te landen binnen de grote omheining. Dat worden nog spannende momenten met klamme handjes vrees ik. Het ouderpaar lijkt er meer vertrouwen in te hebben; zouden duivenkindjes dan nog luisteren naar wijze raad?... en dat in deze maatschappij. Er is nog hoop...

De bedenking die ik me de laatste weken vaak maakte: getuige zijnde van al dat moois en de manier waarop duifjes mekaar koesteren en trouw zijn en blijven, kan ik geen begrip opbrengen voor mensen die onder het mom van "duivensport" zulke verliefde stellen abrupt uiteen trekken met maar al te vaak de dood van papa tot gevolg. Goed wetende dat het mannetje alles zal doen om zo snel mogelijk terug bij zijn geliefde te zijn... zodat de duivenmelker er geld kan uitslaan. Waar is menselijkheid, waar is empathie?!

Daisy, Donald en hun ukkies zullen dat gelukkig nooit hoeven mee te maken. Het enige gevaar dat ze hier lopen is hun natuurlijke vijand maar dat zijn eerlijke gevaren waar ze tegenop gewassen zijn. Ondertussen worden de jagers in tijgervel hier op het hart gedrukt dat we geen moordenaars in huis wensen, maar aan de blikken te zien, lijkt het niet door te dringen. We zullen het moeten stellen met de hoop dat de gevederde bewonertjes ze slimmer af zijn!