Bijzondere verhalen

21/05/2014: Eerste kittens met mama toegekomen

Gisteren is de eerste mama met kittens toegekomen in onze opvang. Niet bepaald de eerste doelgroep van Het dierenthuisje hoor ik je hardop denken en daar heb je effectief een punt! Anderzijds hebben we de infrastructuur op de nieuwe locatie zodanig opgebouwd dat er nu ook plaats is voor jongere dieren die makkelijker een nieuwe thuis kunnen vinden en dus kortere tijd bij ons verblijven.

Voor deze dieren zijn de units in de loods gebouwd; ruime verblijven met elk een mooie buitenren waar ze kunnen klimmen en spelen. En voor de dieren die -tegen wil en dank- toch langer blijven hangen, hebben zij ook nog toegang tot de ruime buitenren die grenst aan de grote poezentuin en op dezelfde wijze is omheind. Zo kunnen we nog meer dieren helpen zonder te vervallen in de gekende asieltoestanden van zielige diertjes in kleine hokjes.

Dit kattinnetje verblijft met haar kroost in "Plons", één van de poezenunits. Ook hier draagt elk verblijf immers net als de buitenverblijven de naam van een bijzondere bewoner zaliger. Op die manier werden Anaïs, Flo, Graco, Luna, Plons en Toutie vereeuwigd.

Het kleine moederpoesje wordt nog geen jaar geschat en zorgt voor maar liefst 6 kleine ukkies die bij aankomst een zestal dagen oud zijn. De sukkel moet ten einde raad geweest zijn toen ze haar kroost baarde in een paardenvoederbak. Mama was angstig maar verre van agressief... wat heeft het beestje toch weer meegemaakt?! Ze koos niet bepaald de ideale plek want bij de boer waar ze heil zocht, kreeg ze geen eten én hij staat er dan ook nog voor bekend dat hij kittens tegen de muur gooit om "er vanaf te zijn". Gelukkig kwam het tijdig aan de oren van de persoon die in betreffende gemeente de zwerfkatten-campagne leidt die dadelijk het hongerige poesje ging vangen. Na amper een half uur zat het beestje in de vangbak want het eten daarin kon ze niet weerstaan. Vervolgens werden de kittens bij haar gezet en kwam ze hierheen. Niettegenstaande ze heel wat moet doorstaan, blijft ze haar kittens als een voorbeeldige mama verzorgen. We doopten haar "Teeny" omdat ze zo'n jonge Teenagermama is.

Verder laten we haar rustig bekomen en geven we haar extra krachtvoer en veel lekkers.  Haar vertrouwen zullen we nog moeten winnen maar voorlopig blijft ons bezoek bij haar beperkt tot het voederen en reinigen van haar vertrek om zo weinig mogelijk stress te veroorzaken. De kittens zijn erg rustig en liggen met gesloten oogjes geborgen bij mama.


19/04/2014: Drukke rustgevende Lentedagen

Wie geniet er niet van de zon? Laat het dan nog koel zijn door een fris briesje, zodra het zonnetje haar stralen op ons neervlijt, wordt de wereld een stukje mooier.

Het gras oogt frisser, de bomen worden groener en de bloemen openen hun ogen om ter grootst. Het kijken naar die natuur om me heen brengt rust; ontspanning in de ware zin van het woord... noem het "genieten" van wat voor vele mensen niet eens zichtbaar lijkt.  Toch heb ik bitter weinig tijd om erbij stil te staan in de letterlijke zin van het woord maar de beelden neem ik in me op als een energiedrank.

Wacht tot ik je vertel over de vele wonderen op pootjes die deze beelden bijzonder kleuren. Op een manier dat enkel zij dat kunnen, zij die nog het dichtst bij de natuur staan...  Dieren zeg je? ok, maar dan wel met uitzondering van de mens. Inderdaad, waarvan ik er één ben... deel van het mensdom.

Maar dat is een ander verhaal; minder kleurrijk dus niet geschikt voor een mooie Lentedag. Wat ik wel met je wil delen zijn de effecten van de lentekriebels op onze bewonertjes en geloof me... dat kan tellen! Net als in Brecht verandert hier gans het doen en laten; gewoontes worden drastisch aangepakt en remmen worden niet enkel losgegooid... ze zijn er simpelweg niet meer.

Shujaa, Gyzmo en Tigra die tot voor kort steeds in onze armen ontwaakten, verkiezen het nachtelijke buitenleven of een overnachting in het "zomerverblijf" van de loods waar sinds kort nu ook een heus stapelbed voor de viervoeters staat. Als bezorgde "ouder" proberen we te achterhalen wat er toch gebeurd kan zijn opdat ze niet meer binnen durven te komen... even later flaneren ze op hun zachte sloffen door het huis en kijken op naar ons terwijl we hen nastaren op hun doen en laten  met een sprekende blik "Heb ik iets van je aan?"  Geef ze eens ongelijk: wij eten ook buiten bij mooi weer!

Maar er is veel meer: gans de tuin loopt plots vol opgedraaide harige botsballen...  Met de vier poten de lucht in springen, over mekaar rollen, de hoogste takken van de appelbomen testen op flexibiliteit of de pas gezaaide gazon omploegen...  voor ieder wat wils in de tuinen van Het dierenthuisje blijkt zo.

Bij de jonge snaken lijkt iets onbekends te ontspruiten: het échte buitenleven! Slapen, eten, drinken én luieren in open lucht. Die zie je amper nog binnen komen, zij het dan om te plassen... tja!?  Bij de oudjes heb je twee groepen: zij die de jonge spruiten nakijken met een blik van "zo ben ik ook geweest" en hen met dromerige blik gadeslaan. De tweede groep is het meest amusant om te bewonderen, namelijk "de jeugdige grootouders".  Zij zijn het bewijs dat zonneschijn een verjongend effect heeft!  Wardje die plots verandert in een hazewind, Tijgertje die sprint alsof hij de vangst van zijn dromen gaat waarmaken, Gyzmo die een veertje aanziet als een dolle duif, Grompeltje die haar humeurigheid totaal vergeet terwijl haar staart sneller tracht te lopen dan zij zelf...  Allemaal beelden die ik niet filmde met de camera omdat die weer eens op de verkeerde plek lag, maar wel als mooie herinneringen opgeslagen in het "interne" geheugen.

Daartussen lopen dan nog de gesuperviseerde viervoeters die in de spinnende wereld de titel van onderdaan te danken hebben aan hun blaffende stemmetje...  Vooral Marsi is door het dolle heen, maakt gekke sprongen en rolt zich door het zand (waarna ze vol graszaad hangt) om uiteindelijk de zon te danken met blote buik omhoog gericht. Kenzo en Rommeke gaan niet zo gauw "uit hun dak", maar zelfs deze twee oude meneertjes kunnen niet weerstaan aan menig zoneplekje op terras of in het malse gras.

Voor onze knabbelende bewoners is het ook feest; als ze konden haalden ze de vlaggetjes boven. Languit genieten, rug aan rug in volle zon. Schitterend om zien hoe ze in hun tuin de stralen volgen naarmate de zon haar weg verder zet.  Maar echt lyrisch wordt ik als ik begin over de varkens en de kippen. Die sukkels van batterijkippen die eerder nooit zon zagen, genieten volop van stofbaden en natuurlijk solarium terwijl ze geregeld van zij wisselen. En de varkens? Er is zowaar sinds gisteren een derde hangbuikje buiten gekomen! Hoera!!! Die stumperts hadden nog steeds niet gezien waar ze terecht waren gekomen. Enkel Kiri en Charly hadden een stapje in die grote wereld durven zetten maar na heel wat pogingen is het de zon gelukt om ook Ukkie naar buiten te lokken. Iets waar wij alle moeite voor deden zonder enig resultaat. Ik heb er het grootste vertrouwen in dat het haar zal lukken om ook de andere twee te versieren.

Lentedagen brengen gezellige drukte mee; veranderingen die doen leven en doen snakken naar meer. Het maakt de wereld luchtiger en het werk lichter hoewel m'n rug het daar precies niet eens mee is.  We hebben nog heel wat werk te verzetten voor de zomer er aankomt maar we zijn aardig op weg met al die stimulerende genietertjes om ons heen.  We mochten vandaag ook vier kansarme sukkeltjes hoop geven op een nieuw leventje. Twee bange zwervertjes die we overnamen van onze collega's van Schoten, één poesje met medische problemen én geamputeerd staartje van de collega's van Wommelgem en een oudje dat enkel rundstoofvlees lust...  Momenteel beseffen ze nog niet waar ze terecht gekomen zijn en kijken ze vanuit hun schuilplek alles met grote ogen aan. Het mooie is dat ze één van de volgende dagen of weken net als de anderen zullen genieten van een onbezorgd leventje waarvoor wij kunnen zorgen."Wij", dat is Het dierenthuisje en alle mensen die haar helpen op welke manier dan ook om dit doel te volbrengen.

Proost, zon! Op nog vele hoogdagen voor jou en alle genieters hier op aard! hik...


18/03/2014: Nieuwe administratieve hulp

Door het vele werk is er vaak geen tijd meer voor het bijwerken van de website, het beantwoorden van mails, verwerken van boekhouding enz...

Gelukkig hebben we meedenkende en ijverige bewonertjes die maar al te graag de pootjes uit de mouwen steken. Vermoedelijk kregen ze medelijden met hun personeel dat de laatste tijd al eens 's nachts achter de computer in slaap valt...

Ze durven wel eens een tijpfoutje te maken maar dat zien we graag door de pootjes; hmmmm.... vingers!

17/02/2014: Vroege eerste Lentedag te Geel

Maandag 17 februari 2014; een heuglijke dag voor de bewonertjes die de Lente reeds voelen kriebelen. Na de vele stormen en sombere dagen waarbij letterlijk én figuurlijk geen kat te zien was, was er vandaag opvallend veel beweging in de tuin. Het wordt steeds duidelijker dat ze toch enorm genieten van de ruimte die ze hier ter beschikking hebben. Dat de gedomesticeerde spinnende tijgers zich beginnen thuis te voelen merken we aan de woelmuizen en mollen die richting buren verhuisd zijn.

Het zijn nu gelukkig niet meer altijd dezelfde viervoeters die we door de tuin zien wandelen; ook de bangerds komen aandacht vragen op hun bescheiden manier. Enerzijds heeft de verhuis van Gin bijgedragen tot terugkeer van de rust maar anderzijds speelt het mooie weer zonder twijfel ook een erg voorname rol... wat genieten ze toch van de zon!

Maar ook ons gaf het de impuls om nog eens wat foto's te maken zodat iedereen kan meegenieten. Eindelijk ook even wat tijd gemaakt om enkele beelden te maken van de loods zoals het er nu bij staat. Het komt erop aan om zo snel mogelijk alles daar klaar te hebben gezien er drie poezen dringend moeten kunnen arriveren die daar hun intrek zullen nemen. De eerste gasten arriveerden trouwens vorig weekend en hadden de eer om als eerste alles uit te testen.

We zijn nog lang niet aan het einde van de werken. De grote lijnen zijn gezet maar er valt nog heel wat te verwezenlijken dus alle hulp blijft welkom!

17/12/2013: Brokjesregen wordt warm onthaald

Onlangs mochten we deelnemen aan de actie "brokjesregen" van de firma Prins petfoods ter gelegenheid van hun 50 jarig bestaan. We hadden het geluk bij de winnaars te eindigen waardoor we maar liefst 500 kilo droogvoer geschonken kregen.

Het was even een plek verzinnen op de nieuwe locatie waar we alle zakken konden stockeren want de levering volgde net op de grote verhuis. Niet echt het ideale moment wat dat betreft, maar wel zeer welkom door de hoge kosten die de verbouwingen én de winter meebrengen.

Shujaa was -zoals altijd- de eerste om de berg te gaan inspecteren en het mocht op haar goedkeuring rekenen. Dank je wel Prins Petfoods!