Bijzondere verhalen

04/07/2014: Alvast twee straatkittentjes mét mama gered

Update 05/07/'14: Nog beter nieuws! Ook het derde kittentje is in de vangbak gelopen. Nu moeten we het nog liefst zo snel mogelijk in Geel krijgen bij de mama. Wie kan vandaag de trip doen van Deurne naar Geel om dit ukkietje bij zijn mama te brengen?? Graag een telefoontje op 0476/951998!

==================================== 

Schitterend nieuws!!!

We deden eergisteren een dringende oproep naar pleegouders voor het tijdelijk opvangen van drie angstige kittentjes die met hun mama waren gedumpt op een zwerfplek waar deze extra vier mondjes niet welkom waren. De dieren worden er oogluikend toegestaan net als de dame die er dagelijks voedert en zorgt dat de sukkeltjes het hoogstnodige krijgen.

Ze was echter ten einde raad toen ze merkte dat er plots vier hongerige mondjes bijgekomen waren... van dag op dag. Het kon niet anders dan dat ze er gedumpt waren maar wat hun voorgeschiedenis was, konden we uiteraard niet achterhalen. Eén ding was zeker : zowel mama als kleintjes waren erg schichtig en wat we ook wisten van de verzorgster was dat ze ongeveer 6 tot 8 weken oud zouden zijn.

Het stelde ons voor een zoveelste dilemma: als ze uit een stalling of dergelijke komen en mama is niet gesocialiseerd dan is het op die leeftijd al niet meer simpel om ze sociaal te maken naar mensen toe.  Het vraagt veel tijd, liefde en geduld en daar wringt het schoentje. We beschikken over de twee laatste eigenschappen maar "tijd" is een drama. De frustratie is groot dat we ons niet in tienen kunnen delen om hen allemaal te pamperen maar voor zulke dieren is het gewoonweg een noodzaak dat iemand er dagelijks heel wat tijd kan insteken. Het heeft totaal geen zin om de diertjes in een bench te proppen en er dan niet meer naar om te kijken... ze geraken nog asocialiser en angstiger zonder enige kans ooit op een eigen thuis.

Vandaar dus de oproep zoekende naar een oplossing alvorens we de dieren de stress van vangen enz. zouden aandoen. Er kwamen gelukkig heel wat reacties en dat maakte dat we gisteren de dame in kwestie verzochten om de diertjes alvast te gaan vangen. Elke dag langer op straat is er één teveel.

De mama liep als eerste gisterenochtend in de vangbak en werd naar de dierenarts gebracht voor sterilisatie. 's Avonds volgden twee van de drie kittentjes. Voorlopig werden ze voor de nacht samen met mama in een bench geplaatst bij hun tijdelijke verzorger. Omdat het voor die mevrouw moeilijk was om in te schatten in hoeverre ze al dan niet handelbaar waren, besloten we vanmorgen  om de units hier te reorganiseren zodat we -tijdelijk- plaats hadden voor mama met haar twee ukkies.

Een vrijwilliger pikte ze op en zo kwamen ze kort na de middag toe. Mama kroop rustig en voorzichtig uit de mand. De kittens bleven zitten dus probeerde ik er ééntje uit te halen en dat ging –tegen alle verwachtingen in- heel makkelijk.  Het beestje was rustig, liet zich hanteren en ik kon zelfs in alle rust een teek verwijderen. Met het tweede poesje verliep het net hetzelfde. Ze zijn weliswaar angstig maar blazen, krabben of bijten niet.  Het zijn dus diertjes die in een huiselijke omgeving geboren zijn én mensen gewend zijn! Gelukkig voor hen want nu is het risico dat ze niet gesocialiseerd geraken veel kleiner en hebben ze dus veel meer kans om een thuis te vinden.

Anderzijds triest dat weer iemand het heeft gekund om deze diertjes zomaar te dumpen en aan hun lot over te laten...

Het derde kittentje tracht men nog steeds te vangen maar helaas tot nog toe zonder succes.  Hopelijk loopt dat snel in de vangbak. Wat we nu direct nodig hebben, is dus niet langer een pleeggezin -althans niet voor deze diertjes- dan wel mensen die hen hier gezelschap willen komen houden. Dat is natuurlijk wel héél erg belangrijk!

Gezelschap gezocht dus én anderzijds zouden we ook alvast een oproep willen doen aan iemand die eventueel morgen of zondag het derde poesje zou willen ophalen zodra het gevangen is. Het is immers van belang dat het gezinnetje zo snel mogelijk herenigd wordt.

De foto's zijn enkele uurtjes na hun aankomst gemaakt. Hun eetlust is enorm gezond! Mama schuilt in het bakje, ze is langharig 

26/06/2014: Alvorens we de beslissing nemen...

Update 01/07/2014:

Eindelijk schitterend nieuws voor Beau: dankzij de vele hulpverzoeken die werden uitgestuurd, kwam de noodkreet aan de oren van dierenvrienden die reeds vijf trouwe viervoeters in huis hebben. Zij gaven zich op als pleeggezin wat we met open armen hebben onthaald.

Gezien we gemerkt hebben dat Beau soortgenoten nabootst is dit de ideale leerschool. Ze krijgt bij deze mensen alle tijd om tot rust te komen en van die vervelende Demodex te genezen. 

Beau vertrok in de late namiddag naar haar pleeggezin en de eerste berichten zijn heel positief; ze is aanvaard door de roedel. Dat was het voornaamste, de rest volgt vanzelf. Ze zal er veel beweging krijgen wat ervoor zal zorgen dt ze spieren krijgt waardoor ze minder motorische problemen zal hebben.

Het ziet er nu eindelijk positief uit voor deze lieve pup! En onze bewoners zijn vanavond ook voorzichtig alles komen onderzoeken; ze waren duidelijk opgelucht dat er geen wild geweld meer op hun terrein aanwezig was!

Wordt zeker nog vervolgd...

=======================  

Update 30/06/2014:

Gisteren (zondag) is Beau toegekomen. Ze had een lange rit van dik drie uur achter de rug en was heel enthousiast om haar nieuwe omgeving te gaan verkennen. Dat moesten we echter intomen door haar aan de leiband te houden want als ze één keer achter de poezen zou aanrennen, is de verstandhouding tussen beide partijen voor eens en altijd verbrod.

Gelukkig konden we rekenen op de hulp van een vrijwilliger die bereid was om met Beau een stevige wandeling te gaan maken zodat ze tegen de avond moe terug aankwam. Tot onze spijt voelde ze zich echter niet moe genoeg om toch nog een poes na te bootsen door met haar mee te lopen als ze het hazenpas koos. Niet positief dus voor de rust van de groep! Beau wil absoluut geen kwaad doen maar ze is gewoon onstuimig en wil mee plezier maken. Het heeft in haar geval niks te maken met jachtinstinct maar met vrolijk pup zijn. Hoezeer we dat ook begrijpen, we kunnen dat onze oudjes en bange bewonertjes gewoonweg niet aandoen.

Vanochtend was de situatie niet anders. We moeten Beau dus constant aan de leiband houden wat weinig gemoedsrust biedt voor eender welke vier- of tweevoeter. Deze middag gingen we reeds te rade bij de dermatologe die ons bevestigde dat dit absoluut niet zo erg was als Gin. Beau zou er snel vanaf moeten zijn. Er werd nog bloed genomen om uit te maken of ze enig spoor van het Colly-ras in zich heeft. Vreemd maar als dat het geval is, kan ze bepaalde medicatie niet verdragen -erger nog: is het dodelijk- maar anderzijds zou dat medicijn wel veel sneller voor resultaat zorgen. Ze heeft er dus nu alle baat bij om geen Colly-ras te delen...

In ieder geval stond ons besluit vast dat we gebruik zouden maken van plan B, de pleegmama die Beau gedurende twee maanden wilde opnemen en verzorgen. Maar toen bleek dat ze op een appartement leeft op derde verdiep zonder lift en trappen nemen kan en durft Beau niet.  Het resultaat is dat Beau nog steeds hier vertoeft aan de leiband.

We zoeken nu echt heel dringend een goede oplossing voor deze lieve juffrouw want dit kan en mag niet lang meer duren. Ofwel moet Beau terecht kunnen bij een pleeggezin tot ze geadopteerd wordt, ofwel moeten we ineens een geschikte adoptant vinden. De medicatie en verdere medische zorgen worden volledig verder gedragen door ons en het spreekt voor zich dat we haar verder mee begeleiden. 

Voor alle duidelijkheid:  Beau is een schat van een pup die dringend een vaste hand nodig heeft zodat ze tot rust kan komen. Ze kan enorm goed met soortgenoten omgaan en ze heeft geen kwaad in zich ten opzichte van andere dieren maar vertoont dus wel speelgedrag. Mits wat toelegging is dat in goede banen te leiden.  Beau heeft een rustige omgeving nodig waar de impulsen van buitenaf in normale mate op haar afkomen en niet zoals hier waarin ze ondergedompeld wordt in hopen uitdagingen. We hebben veel te weinig tijd om haar constant in het oog te houden wat in deze omgeving echt noodzakelijk is.

Spreid daarom aub dit bericht zoveel mogelijk rond zodat Beau hopelijk héél gauw een knusse thuis mag krijgen waar ze eindelijk wat kan profiteren van een zorgeloze jeugd...

==================================  

Update 28/06/2014:

We hebben gisteren besloten om Beau te laten komen. Ze zal morgen  arriveren en dan zullen we even moeten inschatten wat haar impact zal zijn op de groep. Indien ze deze niet te zwaar belast met stress dan kan Beau hier blijven tot ze aan de beterhand is waarna we dan op zoek gaan naar een geschikte thuis voor haar.

Mocht Beau te hevig zijn voor de groep oudjes dan hebben we een plan B en is ze voor twee maanden welkom bij een tijdelijk pleeggezin. Het spijtige is echter wel dat het beperkt is in tijd en we niet kunnen garanderen dat ze voor die tijd een eigen thuis zal gevonden hebben. Is dat niet het geval dan zal ze nog eens moeten verhuizen wat dan al haar zesde onderdak wordt op zo'n jonge leeftijd.

Het spreekt voor zich dat we dat willen mijden en we hopen dan ook van harte dat Beau zal beseffen dat ze zich hier moet gedragen binnen haar nieuwe en uitgebreide gezin. Wel hopen we dan op meer reacties om haar uit wandelen te nemen want tot nog toe is er maar één gemeende reactie gekomen.  En helaas neemt Beau als jonge pup geen genoegen met één wandeling per week...

Wie Beau wil steunen door haar uit wandelen te nemen, een financiële bijdrage te storten voor haar behandeling, haar tijdelijk wil opvangen of misschien zelfs haar "echte gezin" wil worden, neemt aub even contact met ons via mail of telefoon. Morgen, zondag 29 juni zullen we uitzonderlijk tussen 10u en 16u telefoon beantwoorden in de hoop dat we Beau hiermee kunnen helpen.


Het klinkt afwachtend... en dat is het ook! Het is een lang verhaal dat ik kort zal trachten samen te vatten. Laat me beginnen met te zeggen dat het om de opvang gaat van een hondje, ondertussen een tiental maanden oud, geboren in Rhodos en hierheen gebracht door een Nederlandse vereniging.

Het sukkeltje had echter een hersenaandoening als pup wat maakte dat hij cortisone moest krijgen. Zoals zovele diertjes vanuit die landen had ook zij last van Demodex, een bacterie die elk zoogdier (mens inclusief!) met zich meedraagt maar normaal gezien in gezonde maten. Door echter ondermijning van immuniteit wat hier nog eens versterkt werd door het toedienen van de cortisone is het pupje zowat bedolven onder de Demodex en daarvan profiterende bacteriën zodat er een situatie ontstaat à la Gin... Je weet wel, de Duitse herder die zich tot bloedens toe open beet en krabte en die inmiddels een gouden thuis kreeg.

Toen we het verhaal van dit hondje  via-via opvingen, vonden we het onze plicht om onze bevindingen te laten weten met Gin. Hem hadden we er immers volledig van genezen. Zo kwamen we in contact met de voorzitter van de vereniging die het hondje onder haar hoed heeft.  De vraag is nu gevallen of Het dierenthuisje bereid is om haar op te vangen en verder van de Demodex te helpen. Bij het huidige pleeggezin kan ze immers niet langer blijven én ze vinden geen andere kandidaten meer om haar tijdelijk op te vangen gezien iedereen daar blijkbaar schrik heeft dat de Demodex op hen zelf zal overgaan wat uiteraard absurd is!

Maar goed daar is "Beau" niet mee geholpen. Er moet nu dus dringend daadwerkelijk hulp komen. Het dierenthuisje is zeker bereid om dit diertje van de Demodex af te helpen maar de opvang is eerder het probleem.

Eerst en vooral is er de factor van sociaal gedrag in de groep. Beau zou sociaal zijn met soortgenoten. Poezen zouden haar aanspreken en het huidige pleeggezin is erin geslaagd om haar voorzichtig te leren omspringen met hun spinner. Het is echter maar de vraag wat Beau zal doen in een grote groep mauwers en hoe zij op de nieuwe inwoner zullen benaderen.

Anderzijds is er het feit dat we nu al tijd tekort komen om door het werk te geraken en iedereen aandacht te geven. We zijn ervan overtuigd dat Beau haar dagelijkse wandeling zal nodig hebben en daar kruipt weer eens heel wat tijd in.

Concreet is het zo dat we morgen (vrijdag) moeten beslissen of Beau hier al dan niet terecht kan.  Het moet allemaal snel gaan omdat het pleeggezin in Nederland wil dat ze zo snel mogelijk een andere oplossing vinden voor haar. Zondag zou ze hierheen gebracht worden wat een rit van vier uur inhoudt want ze moet van friesland komen.

Waarvoor dus deze oproep: ofwel zoeken we iemand die als pleeggezin wil functioneren voor Beau. Het genezingsproces beslaat ongeveer één à twee maanden waarna ze kan geadopteerd worden. Ofwel hebben we hulp nodig van mensen uit de omgeving die bereid zijn om Beau mee op pad te nemen zodat ze dagelijks haar aandacht en uitje heeft.

Beau is zindelijk, erg lief, aanhankelijk en opgeleerd. Ze kent commando's en kan los lopen eens ze je gewend is.

We willen Beau zeker en vast helpen maar alleen kunnen we dit er niet bij pakken; de reacties hierop zullen dus van doorslaggevend belang zijn voor haar toekomst. Wil en kan je helpen? Reageer dan aub snel want we hebben geen tijd te verliezen!

21/05/2014: Eerste kittens met mama toegekomen

Gisteren is de eerste mama met kittens toegekomen in onze opvang. Niet bepaald de eerste doelgroep van Het dierenthuisje hoor ik je hardop denken en daar heb je effectief een punt! Anderzijds hebben we de infrastructuur op de nieuwe locatie zodanig opgebouwd dat er nu ook plaats is voor jongere dieren die makkelijker een nieuwe thuis kunnen vinden en dus kortere tijd bij ons verblijven.

Voor deze dieren zijn de units in de loods gebouwd; ruime verblijven met elk een mooie buitenren waar ze kunnen klimmen en spelen. En voor de dieren die -tegen wil en dank- toch langer blijven hangen, hebben zij ook nog toegang tot de ruime buitenren die grenst aan de grote poezentuin en op dezelfde wijze is omheind. Zo kunnen we nog meer dieren helpen zonder te vervallen in de gekende asieltoestanden van zielige diertjes in kleine hokjes.

Dit kattinnetje verblijft met haar kroost in "Plons", één van de poezenunits. Ook hier draagt elk verblijf immers net als de buitenverblijven de naam van een bijzondere bewoner zaliger. Op die manier werden Anaïs, Flo, Graco, Luna, Plons en Toutie vereeuwigd.

Het kleine moederpoesje wordt nog geen jaar geschat en zorgt voor maar liefst 6 kleine ukkies die bij aankomst een zestal dagen oud zijn. De sukkel moet ten einde raad geweest zijn toen ze haar kroost baarde in een paardenvoederbak. Mama was angstig maar verre van agressief... wat heeft het beestje toch weer meegemaakt?! Ze koos niet bepaald de ideale plek want bij de boer waar ze heil zocht, kreeg ze geen eten én hij staat er dan ook nog voor bekend dat hij kittens tegen de muur gooit om "er vanaf te zijn". Gelukkig kwam het tijdig aan de oren van de persoon die in betreffende gemeente de zwerfkatten-campagne leidt die dadelijk het hongerige poesje ging vangen. Na amper een half uur zat het beestje in de vangbak want het eten daarin kon ze niet weerstaan. Vervolgens werden de kittens bij haar gezet en kwam ze hierheen. Niettegenstaande ze heel wat moet doorstaan, blijft ze haar kittens als een voorbeeldige mama verzorgen. We doopten haar "Teeny" omdat ze zo'n jonge Teenagermama is.

Verder laten we haar rustig bekomen en geven we haar extra krachtvoer en veel lekkers.  Haar vertrouwen zullen we nog moeten winnen maar voorlopig blijft ons bezoek bij haar beperkt tot het voederen en reinigen van haar vertrek om zo weinig mogelijk stress te veroorzaken. De kittens zijn erg rustig en liggen met gesloten oogjes geborgen bij mama.


19/04/2014: Drukke rustgevende Lentedagen

Wie geniet er niet van de zon? Laat het dan nog koel zijn door een fris briesje, zodra het zonnetje haar stralen op ons neervlijt, wordt de wereld een stukje mooier.

Het gras oogt frisser, de bomen worden groener en de bloemen openen hun ogen om ter grootst. Het kijken naar die natuur om me heen brengt rust; ontspanning in de ware zin van het woord... noem het "genieten" van wat voor vele mensen niet eens zichtbaar lijkt.  Toch heb ik bitter weinig tijd om erbij stil te staan in de letterlijke zin van het woord maar de beelden neem ik in me op als een energiedrank.

Wacht tot ik je vertel over de vele wonderen op pootjes die deze beelden bijzonder kleuren. Op een manier dat enkel zij dat kunnen, zij die nog het dichtst bij de natuur staan...  Dieren zeg je? ok, maar dan wel met uitzondering van de mens. Inderdaad, waarvan ik er één ben... deel van het mensdom.

Maar dat is een ander verhaal; minder kleurrijk dus niet geschikt voor een mooie Lentedag. Wat ik wel met je wil delen zijn de effecten van de lentekriebels op onze bewonertjes en geloof me... dat kan tellen! Net als in Brecht verandert hier gans het doen en laten; gewoontes worden drastisch aangepakt en remmen worden niet enkel losgegooid... ze zijn er simpelweg niet meer.

Shujaa, Gyzmo en Tigra die tot voor kort steeds in onze armen ontwaakten, verkiezen het nachtelijke buitenleven of een overnachting in het "zomerverblijf" van de loods waar sinds kort nu ook een heus stapelbed voor de viervoeters staat. Als bezorgde "ouder" proberen we te achterhalen wat er toch gebeurd kan zijn opdat ze niet meer binnen durven te komen... even later flaneren ze op hun zachte sloffen door het huis en kijken op naar ons terwijl we hen nastaren op hun doen en laten  met een sprekende blik "Heb ik iets van je aan?"  Geef ze eens ongelijk: wij eten ook buiten bij mooi weer!

Maar er is veel meer: gans de tuin loopt plots vol opgedraaide harige botsballen...  Met de vier poten de lucht in springen, over mekaar rollen, de hoogste takken van de appelbomen testen op flexibiliteit of de pas gezaaide gazon omploegen...  voor ieder wat wils in de tuinen van Het dierenthuisje blijkt zo.

Bij de jonge snaken lijkt iets onbekends te ontspruiten: het échte buitenleven! Slapen, eten, drinken én luieren in open lucht. Die zie je amper nog binnen komen, zij het dan om te plassen... tja!?  Bij de oudjes heb je twee groepen: zij die de jonge spruiten nakijken met een blik van "zo ben ik ook geweest" en hen met dromerige blik gadeslaan. De tweede groep is het meest amusant om te bewonderen, namelijk "de jeugdige grootouders".  Zij zijn het bewijs dat zonneschijn een verjongend effect heeft!  Wardje die plots verandert in een hazewind, Tijgertje die sprint alsof hij de vangst van zijn dromen gaat waarmaken, Gyzmo die een veertje aanziet als een dolle duif, Grompeltje die haar humeurigheid totaal vergeet terwijl haar staart sneller tracht te lopen dan zij zelf...  Allemaal beelden die ik niet filmde met de camera omdat die weer eens op de verkeerde plek lag, maar wel als mooie herinneringen opgeslagen in het "interne" geheugen.

Daartussen lopen dan nog de gesuperviseerde viervoeters die in de spinnende wereld de titel van onderdaan te danken hebben aan hun blaffende stemmetje...  Vooral Marsi is door het dolle heen, maakt gekke sprongen en rolt zich door het zand (waarna ze vol graszaad hangt) om uiteindelijk de zon te danken met blote buik omhoog gericht. Kenzo en Rommeke gaan niet zo gauw "uit hun dak", maar zelfs deze twee oude meneertjes kunnen niet weerstaan aan menig zoneplekje op terras of in het malse gras.

Voor onze knabbelende bewoners is het ook feest; als ze konden haalden ze de vlaggetjes boven. Languit genieten, rug aan rug in volle zon. Schitterend om zien hoe ze in hun tuin de stralen volgen naarmate de zon haar weg verder zet.  Maar echt lyrisch wordt ik als ik begin over de varkens en de kippen. Die sukkels van batterijkippen die eerder nooit zon zagen, genieten volop van stofbaden en natuurlijk solarium terwijl ze geregeld van zij wisselen. En de varkens? Er is zowaar sinds gisteren een derde hangbuikje buiten gekomen! Hoera!!! Die stumperts hadden nog steeds niet gezien waar ze terecht waren gekomen. Enkel Kiri en Charly hadden een stapje in die grote wereld durven zetten maar na heel wat pogingen is het de zon gelukt om ook Ukkie naar buiten te lokken. Iets waar wij alle moeite voor deden zonder enig resultaat. Ik heb er het grootste vertrouwen in dat het haar zal lukken om ook de andere twee te versieren.

Lentedagen brengen gezellige drukte mee; veranderingen die doen leven en doen snakken naar meer. Het maakt de wereld luchtiger en het werk lichter hoewel m'n rug het daar precies niet eens mee is.  We hebben nog heel wat werk te verzetten voor de zomer er aankomt maar we zijn aardig op weg met al die stimulerende genietertjes om ons heen.  We mochten vandaag ook vier kansarme sukkeltjes hoop geven op een nieuw leventje. Twee bange zwervertjes die we overnamen van onze collega's van Schoten, één poesje met medische problemen én geamputeerd staartje van de collega's van Wommelgem en een oudje dat enkel rundstoofvlees lust...  Momenteel beseffen ze nog niet waar ze terecht gekomen zijn en kijken ze vanuit hun schuilplek alles met grote ogen aan. Het mooie is dat ze één van de volgende dagen of weken net als de anderen zullen genieten van een onbezorgd leventje waarvoor wij kunnen zorgen."Wij", dat is Het dierenthuisje en alle mensen die haar helpen op welke manier dan ook om dit doel te volbrengen.

Proost, zon! Op nog vele hoogdagen voor jou en alle genieters hier op aard! hik...


18/03/2014: Nieuwe administratieve hulp

Door het vele werk is er vaak geen tijd meer voor het bijwerken van de website, het beantwoorden van mails, verwerken van boekhouding enz...

Gelukkig hebben we meedenkende en ijverige bewonertjes die maar al te graag de pootjes uit de mouwen steken. Vermoedelijk kregen ze medelijden met hun personeel dat de laatste tijd al eens 's nachts achter de computer in slaap valt...

Ze durven wel eens een tijpfoutje te maken maar dat zien we graag door de pootjes; hmmmm.... vingers!