Bijzondere verhalen

17/02/2014: Vroege eerste Lentedag te Geel

Maandag 17 februari 2014; een heuglijke dag voor de bewonertjes die de Lente reeds voelen kriebelen. Na de vele stormen en sombere dagen waarbij letterlijk én figuurlijk geen kat te zien was, was er vandaag opvallend veel beweging in de tuin. Het wordt steeds duidelijker dat ze toch enorm genieten van de ruimte die ze hier ter beschikking hebben. Dat de gedomesticeerde spinnende tijgers zich beginnen thuis te voelen merken we aan de woelmuizen en mollen die richting buren verhuisd zijn.

Het zijn nu gelukkig niet meer altijd dezelfde viervoeters die we door de tuin zien wandelen; ook de bangerds komen aandacht vragen op hun bescheiden manier. Enerzijds heeft de verhuis van Gin bijgedragen tot terugkeer van de rust maar anderzijds speelt het mooie weer zonder twijfel ook een erg voorname rol... wat genieten ze toch van de zon!

Maar ook ons gaf het de impuls om nog eens wat foto's te maken zodat iedereen kan meegenieten. Eindelijk ook even wat tijd gemaakt om enkele beelden te maken van de loods zoals het er nu bij staat. Het komt erop aan om zo snel mogelijk alles daar klaar te hebben gezien er drie poezen dringend moeten kunnen arriveren die daar hun intrek zullen nemen. De eerste gasten arriveerden trouwens vorig weekend en hadden de eer om als eerste alles uit te testen.

We zijn nog lang niet aan het einde van de werken. De grote lijnen zijn gezet maar er valt nog heel wat te verwezenlijken dus alle hulp blijft welkom!

17/12/2013: Brokjesregen wordt warm onthaald

Onlangs mochten we deelnemen aan de actie "brokjesregen" van de firma Prins petfoods ter gelegenheid van hun 50 jarig bestaan. We hadden het geluk bij de winnaars te eindigen waardoor we maar liefst 500 kilo droogvoer geschonken kregen.

Het was even een plek verzinnen op de nieuwe locatie waar we alle zakken konden stockeren want de levering volgde net op de grote verhuis. Niet echt het ideale moment wat dat betreft, maar wel zeer welkom door de hoge kosten die de verbouwingen én de winter meebrengen.

Shujaa was -zoals altijd- de eerste om de berg te gaan inspecteren en het mocht op haar goedkeuring rekenen. Dank je wel Prins Petfoods!

11/09/2013: een echt mama's kindje...

Deze mamapoes werd als zwerver opgemerkt met drie kittens op een hooizolder. Twee kittens werden een week eerder reeds gevangen en kregen -mogen we hopen- een goede thuis. De volwassen poes bleek heel sociaal te zijn maar haar ros-witte kitten dat ze op dat ogenblik nog over hield was erg schuw.

Met een beetje geduld en mits de hulp van mama die hem tot rust kon brengen, konden we de kleine dreumes pakken. Samen kwamen ze hier toe op negen augustus '13. Sinds dat ogenblik hebben moeder en zoon amper vijf minuten uit elkaars buurt geweest. Dit hebben we echt nog nooit meegemaakt. Ze klitten samen in alles wat ze doen. Slapen, eten, spelen,... als je de ene ziet, zie je de andere.

Ondertussen is Nadje tot rust gekomen en begint ook haar dreumes Junior vertrouwen te krijgen. Hopelijk kunnen ze binnenkort een eigen thuis krijgen. Eén ding is zeker: ze zullen samen moeten verhuizen!

06/05/2013: Bunny bracht een paasgeschenkje mee

Update 06/05/2013:

Helaas werd Bunny gedekt door een wild konijn en waren de kleintjes niet socialiseerbaar. We hebben gelukkig dan toch de ideale oplossing voor deze ukkies gevonden. Ze mochten verhuizen naar iemand die hen gewoon de ruimte en vrijheid geeft zodat ze hun wild leventje kunnen leiden. Mama Bunny heeft nu terug rust want ze had het zo stilaan gehad met die negen springende kleuters.

==============================

Op zaterdag 23 maart werd Bunny afgezet. Het konijntje was aanbeland in de tuin van de vinder waar ze al enige tijd beschutting zocht.  Op maandag kwam de dierenarts en werd bevestigd dat het om een vrouwtje ging. Drachtig was ze niet want ze had geen melkkliervorming of geen ronde vormen...

Groot was dan ook onze verbazing toen we op drie april op een beschut plekje in haar binnenhok een hoopje wol zagen liggen. Even nog hoopte ik op een schijnzwangerschap waardoor ze nest was gaan maken maar toen ik angstvallig de afdekkende pluche wat optilde zag ik een hoopje kroelende naakte lijfjes. Snel terug afgedekt uiteraard want tijd om te tellen was er echt niet bij met dit koude weer!

Vanaf die dag kijk ik alle dagen heel even onder de pels om te zien of ze nog leven en ja hoor: alles lijkt goed te gaan tot dusver. Mama Bunny gaat geregeld voeden waarna ze weer onderaan in haar kraamhok verschijnt. Als ze het overleven zullen het sterke beestjes zijn want dan hebben ze hun eerste levensweken niet echt in lente temperaturen doorgebracht.

Net voor de ontdekking hadden we foto's gemaakt van Bunny met de bedoeling om haar op de site ter adoptie te zetten. Dat zal dus nog een tijdje moeten wachten en er zullen nog heel wat adoptiekonijntjes volgen...

wordt vervolgd!

18/04/2013: Tien jaar leven op een traphal

We hebben het laatste nog niet meegemaakt; dat staat vast. Niettegenstaande de noodgedwongen verhuis en alle zorgen en extra werk dat dit met zich meebrengt, stoppen natuurlijk de dagelijkse "normale" bekommernissen niet. Aan jou om uit te maken wat "normaal" is... Wij denken daar liever niet teveel meer over na.

Een tweetal weken geleden kregen we telefoon van een aangeslagen dame die vertelde dat ze dringend een thuis zocht voor twee oudere poezen na de dood van de eigenaar. Het ganse verhaal ga ik je besparen want daar word je heus niet vrolijk van. Concreet komt het erop neer dat er oorspronkelijk 30 katten op een traphal werden gehouden waarvan er nu nog twee over bleven. De helft was ingeslapen wegens "te ziek" en de anderen hadden via familie een thuis gevonden.

Resterende sukkels of gelukkigen -wie zal het zeggen?- zijn Snoeteke en Dutsie. Twee schatten van tien jaar oud. Ze kwamen op zaterdag 13 april bij Het dierenthuisje toe. Het was al direct duidelijk dat deze beestjes een verhaal bij hadden. Angstig kan je hen absoluut niet noemen; onder de indruk is beter verwoord. Dutsie kroop weliswaar even weg maar kwam al gauw weer te voorschijn om op onderzoek te gaan. We mochten hem aaien maar hij reageerde totaal niet. Snoeteke stak zich wat langer weg en is pas vandaag echt los gekomen maar eten deed ze vanaf het begin erg vlotjes. Sinds vanmorgen kromt ze haar ruggetje als we haar strelen. Het apathische gedrag begint bij beide stakkers te minderen. Als ze het zo snel hebben kunnen overwinnen hebben we mooi werk geleverd want meestal duurt zoiets veel langer bij dieren met dergelijke voorgeschiedenis.

Dutsie is vanmorgen voor het eerst buiten gaan verkennen en dat leek hem wel te bevallen. Wat moet er door zijn hoofdje gaan na 10 jaar opsluiting in een traphal met dertig soortgenoten en dan plots zoveel vrijheid krijgen? Ook al lopen er vijftig soortgenoten rond, voor hen blijft het een luxe die ze nooit gekend hebben. Hopelijk ontdekt Snoeteke ook de verdere mogelijkheden van haar nieuwe verblijf en durft ze binnenkort met volle teugen te genieten.

We hebben de twee jonge senioren geplaatst onder de rubriek "ter adoptie" omdat we uiteraard hopen dat ze nog een eigen thuis mogen krijgen want dat zou voor hen het ultieme geluk zijn.  Indien niemand hen die kans wil bieden dan zullen ze mee verhuizen naar de nieuwe Thuis voor ons allen.

Hopelijk mogen ze alleszins al rekenen op de steun van een liefdevolle meter of peter? Ze verdienen een mooie oude dag!