Verhalen van onze adoptanten

06/04/2016: Snoesje & Grijsje

Hallo,

Bij deze willen we jullie laten weten dat snoesje en grijsje zich al goed thuisvoelen bij ons.

Sinds we de cats best kattenbakvulling gebruiken zijn er geen ongelukjes meer gebeurd. Dankjewel voor de tip!  Is ook veel gebruiksvriendelijker vinden wij!

Snoesje is nog iets voorzichtiger naar de kindjes toe,maar ikzelf kan het beste met haar knuffelen.  Grijsje speelt dan weer veel meer met de kindjes, maar haar kan ik minder goed op schoot houden in vergelijking met snoesje.  Ze vullen mekaar dus perfect aan :-).

s Avonds liggen ze ook soms bij ons in de zetel om te knuffelen.

Wij zijn in elk geval dolgelukkig met deze twee schatten en kunnen hen al niet meer missen!

Groetjes 

Els,Erik,Elies,Lars,Snoesje en Grijsje 


03/04/2016: Pekske

Hoi,

We zijn bijna een week ver sinds wij Pekske adopteerden, dus tijd voor een update.

Tijdens de rit naar Mechelen heeft ze even liggen miauwen, maar dit heeft niet zo lang geduurd. Eens thuisgekomen lieten we haar vrij en zocht ze onmiddellijk een plek om achter te schuilen. Ze is dan achter de ijskast gekropen en heeft daar uren gezeten. De volgende dag zagen we 's morgens wel dat ze naar de kattenbak geweest is. Haar volgende verstopplaats was het Tv-meubel. Mits wat aanmoediging kwam ze wel al tevoorschijn en ging ze wat op verkenning. Met elk onbekend geluid schoot ze wel terug veilig achter de kast. Ze liet zich ook al soms strelen. De volgende dagen kroop ze steeds minder achter de kast en begint ze ook al minder te verschieten van vreemde geluiden. Ze komt graag mee in de zetel liggen en komt ook zelf aandacht vragen. Komt helemaal goed!

We zijn zeer blij met onze keuze!

Groetjes,

Melissa en Jo


31/03/2016: Nieuws van Koni & Kessa

Koni & Kessa zijn ook twee van de sukkelaars die vanop het miserie-adres komen. Ze werden op 27/3 geadopteerd en op 30/3 kregen we al volgend schitterend nieuws.  Nog 23 van hun lotgenoten wachten op een zelfde kans dus verspreid aub dit bericht zodat ze snel kans maken op hun eigen plekje om tot rust te komen! 

de adoptant vertelt:

Beste,

Hierbij hou ik u op de hoogte met hoe Koni en Kessa het maken bij ons.

Dag 1: Kessa had haar oogjes de hele rit wijd open, in tegendeel leek Koni erg rustig en bijna zelfs te slapen. We hebben hen in de badkamer met een kattenbak, droogvoer en water losgelaten. Na een paar uurtjes ze alleen te laten, waren ze al bij elkaar gaan liggen. We hebben ook met wat Whiskas nat voer (kippenbrokjes in gelei) het medicijn gemengd en daar gelaten. Uit één bordje leek een beetje gegeten te zijn, uit de andere vrees ik helaas niets.

Dag 2: Kessa is erg nieuwsgierig en als de kust veilig is, neemt ze de kans om rond te neuzen. Koni is nog erg apathisch, zo blijkt dat ze nog steeds verstijfd is van angst vanaf we naar het 2e verdiep komen. Ze is zodanig apathisch, dat we haar kunnen strelen. Zo hebben we een paar keren haar proberen gerust te stellen -zonder al te veel succes. Van de droge brokken en het water lijkt ook niet veel van weg te zijn dus om dehydratatie te voorkomen, hebben we ze kattenmelk gegeven; dit lijkt wel aan te slaan. Samen met een paar koekjes, die Kessa erg gulzig opeet en Koni die ze pas opeet als we de kamer uit zijn, denk ik dat dat het enigste is dat ze voorlopig binnen krijgen. Deze keer probeerden we het medicijn te mengen onder de Whiskas tonijn paté maar helaas werd er alleen maar een beetje uit één enkel bordje gegeten en bleef het andere weer ongeroerd.

Dag 3: Kessa komt al naar beneden terwijl ik hier nog zit te werken en komt zelfs aardig dichtbij in de buurt -totdat ik een onverwachte beweging maak. Koni zit dan steeds bovenaan de trap te miauwen -waarschijnlijk Kessa terug te krijgen uit bezorgdheid. Kessa miauwt dan ook steeds terug, resulterend in heldere serenades -vooral 's nachts, haha! Tijdens de snoepjes uit te delen, krijgen we Koni wel zo ver om zelfs uit onze handen te eten, Kessa tot al ± 10cm van ons. Zelf hadden we nog wat lamscotelet over van ons eigen avondeten en hebben dit, lichtgebakken, ook aan de twee katjes gevoerderd die dit met erg veel smaak opaten!

Deze avond hebben we Koni al dragend naar de benedenverdieping gebracht, om haar te laten zien dat het daar ook wel veilig is. Ze vluchtte meteen onder een kast, maar nog geen 10 minuten later, ging ze samen met Kessa de kamer verkennen.

Dag 4: Koni was nog steeds beneden, ondertussen in een overkoepelende kattenmand, maar van zodra wij naar beneden kwamen en wat begonnen rommelen voor het ontbijt, was ze weer weg naar boven. Wat wilt zeggen dat ze dus wel een trap weet te gebruiken; hoera! Na nieuwe, minder diepe kommetjes en bordjes te gebruiken voor hun droog voedsel en water, heb ik ze al verschillende keren vandaag zien eten én drinken. En net terwijl ik deze mail ben aan het typen, zie ik net Koni naar beneden komen en nog wat bij smullen om dan bij Kessa in de kattenmand te kruipen.

Van zodra ze wat geruster zijn, stuur ik ook nog wat fotootjes door :)

Dikke kattenknuffels,

Amarante & Francky

23/03/2016: Coco (Kina)

Dag Sonja & Peter,

Hier een eerste verslag van ons Coco. Intussen is ze een kleine week bij ons!

Toen we vorige donderdag met haar thuis kwamen hebben we de transportmand dichtbij een ‘schuilhoekje’ en de kattenbak neergezet. Ze schoot meteen in de hoek. We hebben wat eten en drinken bij haar gezet en ze at al direct. Daarna heeft ze een aantal uren in die hoek verbleven. ’s Avonds toen we allemaal in de zetel zaten en ons Chanel sliep, is ze uit de hoek gekomen en heeft ze de ganse living verkend, overal op en onder, mooi om te zien. Die eerste nacht hebben ze in vrede doorgebracht, ik heb niets gehoord. Chanel was wel heel boos, ze was tot dan ook de enige poes in huis. De tweede dag zat Coco nog veel in haar hoekje maar als we op onze knieën zaten en leunden over de zetel heen dan konden we haar al aaien. Sinds dag drie is ze heel aanwezig in huis, zalig gewoon. Wanneer we op de grond gaan zitten komt ze spontaan af om te spelen. En ze loopt vaak al heel de tijd achter me aan, ze loopt dan tegen mijn benen of vlak voor mijn voeten, ik moet dan opletten dat ik haar niet raak. Veel schrik is er niet meer te merken, alleen soms van hardere geluiden of als iemand plots rechtstaat of een beweging maakt. Ze is ontzettend lief, vraagt dikwijls aandacht en laat zich gewillig knuffelen. Echt zoals we het graag hebben. We zijn nu aan het wachten op het moment dat ze ’s avonds bij ons in de zetel komt liggen. 

Op dit ogenblik liggen ze allebei zalig te slapen, Chanel in de bureaustoel en Coco op de krabpaal vlakbij Chanel. Het is een prachtig duo. We zijn zeer gelukkig dat we de stap gezet hebben om Coco te adopteren !!!

Aan mensen die nog twijfelen willen we zeggen: heb geen angst om een poes uit de ‘grote groep K’kes’ te nemen. Het zijn zeer mooie poezen, de meeste zijn heel lieve poezen en ze verdienen het meer dan ooit om een goede thuis te krijgen ! Dus doen !!! (natuurlijk verdienen de andere poezen ook een aangenaam mandje !!)

We houden jullie op de hoogte.

Heel veel groetjes,

  Christine & co.


10/03/2016: Wimpi

Dag Sonja en Peter,

Even wat nieuws van Wimpi. De hele rit naar huis heeft hij geslapen! Hij is de eerste kat die we hebben die niet weent in de auto.

Toen ik echter de motor stil legde, opende hij de ogen, en kwam er een heel nieuwsgierige blik. Hij doorzocht het hele huis, en heeft zijn lievelingsplekje al gevonden! Op Jolan’s bed!

Het is een echte schat, en een grote speelvogel. Hier nog wat fotootjes

Tot binnenkort!

Delphine Van Noten