Verhalen van onze adoptanten

08/03/2017: Igor

Bericht 2 dagen na adoptie:

Dag Sonja en Peter,

Wij willen jullie even laten weten hoe het met Igor gaat. Wat een schatje!

Toen wij thuis kwamen zaterdag hebben wij hem rust gegund zodat hij even kon eten (tonijn lust hij heel erg graag ;-)) en vervolgens hebben wij hem op een dekentje gelegd in onze living, waar hij rustig alles kon bekijken en waar hij ongestoord kon zitten. Dat heeft hij ook gedaan, een beetje slapen, een beetje kijken en 's avonds is hij al op onderzoek gegaan. Bijzonder, want wij zaten er gewoon bij tv te kijken. Iedereen was lekker ontspannen en de andere poezen sliepen bij ons en de hond vlakbij hem. Igor is dan even op ontdekking gegaan en is flink alles gaan verkennen. Daarna heeft hij nog om aandacht gemiauwd en zelf naar mij gekomen om even gestreeld te worden. Ook in de aanwezigheid van iedereen is hij gewoon naar de kattenbak geweest en alsof hij hier altijd heeft gewoond is hij erna knuffels komen vragen en gaan eten. :)

24 uur na zijn thuiskomst was hij alles in de keuken en de living flink aan het verkennen. Foto's in de bijlage. Hij zoekt contact, komt graag knuffelen met ons en met Hektor de hond. De poezen zijn ook absoluut interessant voor hem en ook geïnteresseerd in hem, maar ze hebben nog een beetje tijd nodig. Het gaat goed, want ze zijn niet schuw geworden (en daar zijn wij heel erg blij om), maar ze wachten even af. Ylva (Anke) blaast nog op hem, maar het komt goed, want ze gaat ook gewoon slapen als hij in de buurt is.

Igor heeft gisteren al gespeeld met een papiertje en een knikker :).

Wij houden jullie op de hoogte. Dikke knuffels van Igor, Ylva (Anke) en Bonki (Aster).

Groetjes van ons allen!

=====================

Bericht 07/03/2017:

Dag Sonja,  

Met Igor is alles goed. Hij zoekt ons op en zit graag op de vensterbank naar buiten te kijken. Zijn lievelings natuur programma ;-). 

's Avonds krijgen wij zangconcerten van hem. 


14/02/2017: Kermit en Kriko

We zijn inmiddels een weekje verder:

Met Kisco ( Louwiek) gaat het meer dan prima: hij is een nieuwsgierig durvertje, zoekt contact, geniet van 1000-den streelkes  en eet meer dan prima.

Zijn nieuwe plek is de studeerkamer van Jelle waar hij de koning te rijk is in een zacht tweepersoonsbed.

Hij speelt enorm veel met zijn rinkelballetjes en muis. (Je zou bijna denken dat ie nog ontzettend jong is.)

’s Nachts zorgt ie nog af en toe voor een serenade, maar dat is al wat verminderd. De grootste angst is weg, me dunkt…

Binnen enkele weken mag ie buiten: ik denk dat ie dat de max zal vinden!

Kermit verstopt zich nog steeds van verstopplaatsje naar verstopplaatsje: de drie verdiepingen door.

’s Nachts komt ie naar beneden en horen we geritsel in de kattenbak.

Eten brengen we in zijn buurt zodat we kunnen nagaan of hij dat ook daadwerkelijk doet. Aangezien hij een echt smekkertje is, kunnen we zijn appetijt letterlijk horen.

Hij eet niet zoveel, maar we volgen het op.

Veel praten, zacht praten, zoonlief Jelle heeft zelfs een muzieksite voor angstige katten gevonden met ZEN-muziek ( Knipoog!) en knipperen met onze ogen… Kermit ( Miel) knippert al terug en laat zich – ondanks zijn angst- wel strelen. Hij bijt niet of krabt niet. Tot nu toe hoor ik nog geen gespin… Ik denk dat ie nog veel te verwerken heeft; maar er zit zeker een positieve evolutie in.

We doen ons best om het ze beiden naar hun zin te maken! Veel geduld, aandacht en liefde…

Wordt vervolgd…

Vriendelijke groetjes,

Ilse


09/02/2017: Nieuws van Minoes

Hallo,

Hier een verslagje van de eerste vier dagen van Minoes! In het begin was ze nog wat terughoudend en dook ze snel wel onder een kast of onder bed, zeker omdat onze andere kat nogal gromde en blies. Maar van zodra ze door had dat senior Cathy niet veel méér doet dan grommen en blazen, kwam ze helemaal los. Alle kamers werden grondig doorsnuffeld, ze koos al een paar favoriete plekjes uit (onder het dekbed, de gordijnkast boven het raam…) en ze is heel vrijgevig met kopjes en knuffels – ’t is ook een enorme babbelkous, met een heel scala aan verschillende geluidjes. En ook met de kinderen klikt het helemaal!

Ze is nogal moeilijk te fotograferen (zwart, en blijft geen moment stilzitten), maar het is toch al gelukt van één redelijk goeie foto te nemen.

We zijn heel erg blij dat we haar mochten adopteren, ik ben er zeker van dat we samen nog allerlei leuke avonturen gaan beleven!

Groetjes,

Lore


07/02/2017: Eerste nieuws van Kermit en Kisco

Beste

Het allereerste verloop van jullie 2 schavuiten:

Zondagavond was het even schrikken voor beide katten. Kisco (Wij noemen hem alvast Lowiekje) stoof het keukenaanrecht op en verstopte zich met grote ogen achter de fruitmand en vervolgens achter de veegborstel. Hij probeerde zich zo klein mogelijk te maken of zo dun mogelijk ((?) – Knipoog! ), maar de nieuwe baasjes hadden de deugniet wel gezien. Het was bijzonder slim van hen, te doen alsof hij er niet was. Zo kon hij lekker bekomen van de lange tocht en alle nieuwe indrukken.

Kermit ( Wij heten hem Miel ) bleef de ganse avond onder tafel liggen. Ik vermoed dat hij ‘standbeeldje’ speelde.

Zachtjes en geruststellend praten dus van op afstand en lekker knipperen met mijn ogen: ik heb gelezen dat katten dat als een geruststelling beschouwen?

Maandagochtend was de kattenbak door één of beide heren alvast gebruikt. Het aanrecht lag onder de korreltjes, alsook de keuken waardoor je zag dat er een nachtelijke ontdekkingstocht plaatsgevonden had. Daarna was het even verstoppertje spelen achter de zetel.

Zwarte Lowiek liet zich naar de avond toe alvast strelen. Hij spint nu en geeft kopjes maar durft zijn schuilplaats nog niet te verlaten. Ik heb gezien dat hij inmiddels al natte voeding gegeten heeft…

Miel ligt nu achter de tijdschrifthouder. Ik heb het kommetje eten in zijn buurt gelegd en kon even met mijn vinger natte voeding tot bijna aan zijn neus. Zo kon hij het vlees even opsnuiven… Zo maken we lekker kennis.

Ze zijn nog bang: maar Lowiek zal vlug socialiseren, me dunkt. Miel bekijkt het aaien van zijn makker op afstand. Maar het komt goed. Ik denk et wel…

Met Jef heb ik maanden geduld gehad. Dit lukt ook met Mielke!

Tot wederschrijfs!

Ilse

Ps. Bedankt voor jullie vertrouwen in mij als baasje! Ik vind het prettig te weten dat ik een kat met handleiding helpen kan! Dit lijkt me een grotere uitdaging dan met verzorgde katten uit een warme thuis.

Ik beloof hem voldoende nestwarmte! Hij zal zijn schade hier wel inhalen!


03/02/2017: Flanel

Hey Sonja en Peter,

Vandaag is Flanel maar liefst 15 jaar geworden!

Echter niet te zien aan hem; hij lijkt nog steeds in de fleur van zijn leven! Hij speelt als een kitten, eet als een beer en slaapt als een kat... Alle dagen is hij op wandel, alle nachten slaapt hij bij zijn vrouwtje. Wij gaan er nog vele jaren bijdoen want hij is nog bijlange niet op zijn einde! Ik ben zijn beste kado ever geweest + hij wordt nog steeds als maar liever...die dominantie ambetante kat is al lang verdwenen....!

Groetjes Sarah