AnaïsTerug naar het overzicht

Woensdag 31 oktober keerde het geluk voor Anaïske. Na tien jaar bij Het dierenthuisje hebben we haar met veel pijn in het hart moeten laten gaan. Amper twee dagen nadat we afscheid namen van een andere "gevestigde waarde", namelijk Noortje, stonden we voor de volgende trieste beslissing. Het bloedonderzoek dat enkele weken eerder werd genomen voorspelde al niet veel goeds maar toch hadden we dit zo snel niet verwacht.

We zagen echter haar eetlust verminderen en ook haar wandelingetjes werden korter. Die trieste ochtend zag ze plots erg wit en was de eetlust volledig verdwenen. Nog even ging ze naar buiten maar dit keer om zich te verstoppen wat helemaal geen goed teken is. Voor ons is dit het signaal dat we moeten instemmen met haar beslissing. Gelukkig konden we rekenen op onze dierenarts zodat ze niet langer heeft moeten afzien. Volgens de papieren die we hadden van Anaïs zou ze dertien jaar geworden zijn, maar de vermoedens zijn dat ze ouder was. Hoe oud ze ook was, het is altijd te vroeg. We troosten ons met de mooie herinneringen die we overhouden aan die tien jaar dat we haar gekend, vertroeteld en geknuffeld hebben.

Anaïs was de laatste die heenging van het drietal dat we tien jaar geleden uit het asiel van Wommelgem adopteerden toen we plaats hadden voor "een kitten". In plaats van één jong poesje kwamen we thuis met drie hoopjes ellende -ik citeer de vrijwilligster aldaar: "de ergste gevallen die we momenteel hebben". Elk individueel getekend door hun voorgeschiedenis maar ze werden o zo gelukkig. Er was toen nog geen sprake van "Het dierenthuisje", maar zij zijn zeer zeker de bouwstenen ervan. "Graco, Pavid en Anaïs: we zullen jullie nooit vergeten. Vele beestjes zijn jullie onbewust erg dankbaar want mede dankzij jullie zijn onze ogen open gegaan voor de miserie die mensen dieren aandoen door ze in een asiel te dumpen.

========================

Update 12/10/2012: Vanochtend brachten we Anaïs binnen bij de dierenarts om haar tandjes te reinigen en te trekken waar nodig. Inmiddels is ze terug thuis en is ze nog aan het bekomen. Anaïs is ook niet meer van de jongste ondertussen en de ingreep was nodig. Een week geleden merkten we op dat ze moeilijker at en we vonden ook dat ze wat ingevallen was. Bij dierenartscontrole bleek dat ze enkele pijnlijke tandjes had dus die moesten er zo snel mogelijk uit. We lieten ook meteen bloed nemen voor onderzoek bij het labo zodat we weten hoever het staat met haar verdere gezondheid. Hopelijk kunnen we haar op die manier nog lang vrijwaren van ouderdomskwaaltjes. De dierenarts vond immers dat haar slijmvliezen vrij wit oogden en dat haar bloeddruk erg laag was. Dat dient dus verder opgevolgd te worden. Maandag a.s. zouden we de uitslag van het labo moeten kennen. Wordt vervolgd.

=========================

Anaïs deelde hetzelfde verleden als Graco en Pavid die spijtig genoeg ondertussen terug te vinden zijn onder "afscheid". Hen hebben we eerder al moeten laten gaan. Samen werden ze afgestaan in asiel "Het blauwe kruis" omdat het baasje in verwachting was. Alle drie kwijnden ze weg in het asiel en zo kamen ze hier terecht. In het begin kroop Anaïs op de hoogste kast waar ze meer dan een week haar toevlucht nam. Gelukkig bloeide ze open en ontdekte ze haar nieuwe stek. Enkele maanden na haar intrek werd Anaïs ziek. De symptomen waren erg onsamenhangend en het ging nu en dan gepaard met koorts. De dierenarts kon er geen hoogte van krijgen en zo kwamen we voor het eerst in contact met alternatieve geneeskunde. Als de klassieke medische wereld zo'n jong en lief dier opgaf dan hoefden we ons daar zomaar niet bij neer te leggen! Er ging een wereld voor ons open. Anaïs bleek een hernia te hebben die na een kuur van 14 dagen homeopathie volledig voorbij was. Sindsdien heeft Anaïs zelfs geen verkoudheid meer gehad. Zo gezond als een visje! Maar ze let wel op met hoge sprongen.