ElsaTerug naar het overzicht

Begin januari 2011 mochten we ons bezig houden met een groep zwervers die gedumpt werd aan een verlaten weggetje. De éne was er al wat erger aan toe als de andere en gelukkig konden heel wat van deze dieren nog een knusse thuis vinden. Sommige van hen waren immers duidelijk ooit huiskatten geweest en kwamen snel tot rust. Enkele minder gesocialiseerde dieren konden geplaatst worden bij mensen die ruimte hadden om enkele zwervertjes onderdak te bieden in een stalling of tuinhuis. Elsa echter was een ware furie. Zo goed als elke vrijwilliger die getracht heeft om haar slaapplekje te reinigen heeft kennis gemaakt met haar scherpe nageltjes. ze was enorm panisch. Zodra we zagen dat het magere beestje aansterkte en gezond was hebben we haar de vrijheid in de groep gegeven. De eerste week zagen we haar amper maar een half jaar later blijft ze zelfs al zitten als we haar in de tuin passeren. Het magere en onderkomen poesje dat zo goed als kaal was door een vlooienallergie was helemaal bekomen en ontpopte tot een heel mooi kattinnetje.

Op zondag 23 oktober 2011 merkten we echter plots op dat ze zich niet goed voelde. Elsa liet zich nog steeds niet benaderen dus was het moeilijk om direct een correcte diagnose te stellen maar duidelijk was wel dat er iets ernstigs aan de hand was. Maandag 24 oktober gingen we met haar naar de dierenarts. Ze had zich gelukkig te slapen gelegd in een bakje van een krabpaal en zo konden we haar zonder al teveel stress pakken. Spijtig genoeg bleek het een leveraandoening te zijn die onomkeerbaar was. We hebben de dierenarts direct laten ingrijpen zodat ze niet langer moest afzien. Elsa heeft toch nog dik tien maanden kunnen genieten van warmte, lekker eten en rust wat ze voordien op haar zwerfplek nooit gekend heeft.