MiniTerug naar het overzicht

Minike had reeds enkele dagen terug wat last van diarree waarvan ze gelukkig de laatste 6 maanden gespaard was gebleven. Eigenlijk deed ze het aardig afgezien van de kleine attakjes die ze tussendoor had gekregen maar waarvan ze steeds vrij snel herstelde.

Op vrijdag 23 juni echter ging het fout. 's Morgens had ze nog goed haar bordje uitgegeten. Maar enkele uren later kreeg ze een infarct waarvan ze niet zou herstellen. Ze kon niet meer recht geraken en ze verloor veel vocht. We raapten al onze moed samen en belden de dierenarts. Ze werd pas rustig als ik haar in mijn armen hield. Zo heeft ze dan ook haar laatste uur doorgebracht in alle rust. Het was alsof ze het maar al te goed wist en zich er gewillig bij neerlegde op voorwaarde dat ze die laatste momenten intens bij me kon genieten. En zo is ons Minike rustig in mijn armen ingeslapen.

Het doet ons enorm veel pijn en er blijft een grote leegte achter maar we beseffen dat het voor Minike de hoogste tijd was. We zijn gelukkig dat we ze zolang nog hebben mogen houden. De dierenarts gaf haar immers slechts enkele maanden. Toch is ze 1 jaar en 8 maanden geworden. Als we het beeld voor ons zien van een dartele Mini die kwam aanlopen als je durfde te gaan zitten dan zijn we overtuigd dat ze gelukkig is geweest ondanks haar vele beperkingen en handicap. Eén ding staat vast; we zullen Mini nooit vergeten. Zij was zo weer één van die 'extra' bijzondere poesjes die ons zoveel gaf en zoveel leerde.