NellekeTerug naar het overzicht

20/01/2011: We hebben triest nieuws; Nelleke is gisteren (19/1) in de late namiddag ingeslapen. De auto-immuunziekte is haar einde geworden. Even had ze dankzij de medicatie een opflakkering en ging het enkele weken eigenlijk heel goed maar sinds eergisteren ging ze plots achteruit en gisteren, woensdag 19/1 was het duidelijk dat we niks meer voor haar konden doen. Ze kreeg terug zware ademhalingsproblemen, wilde niet meer eten terwijl ze dat al die tijd zo gretig deed. Een nieuwe bloedtest gaf aan dat haar rode bloedcellen terug enorm gezakt waren. Dit kon ze in haar toestand niet meer aan en we hebben haar dan ook geholpen zodat ze in geen geval nog verder moest afzien. De dierenarts is hierheen gekomen en ze is in alle rust op haar kussentje in slaap gevallen. Ze was zo’n schat! Wat hadden we haar graag langer verzorgd, maar het mocht niet zijn. Toch zijn we weeral blij dat ze hier terecht is gekomen want ze was anders een hele eenzame en trieste dood gestorven. In ieder geval zullen we Nelleke weeral niet meer vergeten; zo’n lieverd! Eén troost; ze heeft nog een maand intens genoten!

=============================

Update 29/12/2010: In spoed hebben we de dierenarts moeten laten komen omdat Nelleke het plots erg benauwd kreeg. Enerzijds bleek ze hartproblemen te hebben en anderzijds was ze deels gedehydrateerd. Nochtans drinkt en eet ze veel. De dierenarts stelde voor om het bloed dat bij de operatie aan het oog genomen was, nu in te zenden naar het labo en daaruit bleek de dag nadien al dat dit kranige kattinnetje met een auto-immuunziekte kampte, nl. hemolitische anemie. Het is een ziekte waarbij het lichaam zelf de rode bloedcellen afbreekt. Onmiddellijk moest Nelleke cortisone krijgen want dat was het enige waarmee we het proces konden stoppen en mogelijk zelfs keren. Het is nu afwachten hoe haar lichaampje zal reageren. =========================================

13/12/2010: Dit poesje kwam er alleen voor te staan met vier lotgenoten toen haar baasje het leven liet in een woningbrand. Zij komt uit hetzelfde gezin als Molly.

Reeds meer dan een jaar gaat een vrijwilligster deze poezen dagelijks eten geven, weliswaar altijd in het donker voor of na het werk. zaterdag 11/12/'10 kregen we plots een paniekerige telefoon; één van de poezen had een lelijk oog, het was geïnfecteerd maar ze at nog steeds als de beste. We besloten maandagochtend met haar naar de dierenarts te gaan maar haar tijdelijk daar te laten gezien ze in die gekende omgeving het meeste vertrouwen heeft.

Maandagochtend 13/12 zagen we het sukkeltje voor het eerst en het was véél erger dan we hadden durven denken. We waren er quasi van overtuigd dat het oog eruit moest en liefst zo snel mogelijk. De dierenarts waar we die ochtend dadelijk terecht konden meende dat het een gevolg was van een zware infectie en dat oogzalf en antibioticum wel zouden helpen. Het oog verwijderen was overbodig en het zou-aldus de dierenarts- blijven ontsteken.

Twee dagen later kon ik het niet langer aanzien en belde onze dierenarts op die na het aanhoren van mijn verhaal besloot om het diertje die avond nog te zien en mogelijk zelfs nog te opereren. En zo gebeurde. Het oog moest er direct uit want dat was zeker verloren en bezorgde haar veel pijn wat we gedurende die twee dagen wel gemerkt hadden.

Vanmorgen, donderdag 16/12/'10 haalde ik Nelleke op met een gevoel van opluchting! Haar oogje was verwijderd, neusje en mondje waren gespoeld ... ze zag er eens zo goed uit en ook opgelucht! Het verwijderde oog hebben we speciaal gefotografeerd om te verduidelijken wat het beestje heeft doorstaan. Als je naar de foto kijkt van links naar rechts dan zie je iets over de helft een donkere rode rand lopen. Alles wat rechts van die lijn zit is de verdikking en is eigenlijk het oog dat eruit geduwd is. Ook inwendig waren er bloedingen.

Wat er precies gebeurd is kunnen we niet meer achterhalen maar een aanrijding is niet uitgesloten gezien ook haar mondje een beetje scheef staat alsook haar laatste tandje. Dit oude moeke geniet nu van de warmte en aandacht. Ze loopt ons niettegenstaande haar recente handicap vlijtig achterna. Momenteel heeft ze ook nog te kampen met een zware verkoudheid waarvan we hopen dat die snel zal beteren met de medicatie die ze momenteel krijgt.

Nelleke kan zeker wat financiële hulp gebruiken! Wie bezorgt haar een mooie Kerst en wordt haar meter of peter?