Pluche -2Terug naar het overzicht

Vrijdag 17 juni 2011: Met veel spijt hebben we afscheid moeten nemen van Pluchke. Het is allemaal enorm snel gegaan: donderdagavond at hij nog goed en een tweetal uur later begon hij overvloedig te braken. Diezelfde avond werd hij nog door de dierenarts gecontroleerd maar die kon niks abnormaals opmerken. Hij kreeg een spuit tegen het braken in de hoop dat het daarmee zou ophouden.

Tegen de ochtend echter wisten we niet wat we zagen; alles lag vol braaksel. De sukkelaar was uitgeput en lag er treurig bij. Even later zaten we bij de dierenarts voor bloedname en toen bleek hij in tegenstelling tot de avond ervoor ook een te lage lichaamstemperatuur te hebben.

Nu was het wachten op de bloeduitslag die hopelijk rond 17 uur zou binnen lopen. In tussentijd hielden we Pluche warm maar we vreesden eigenlijk al het ergste. Wie leeft met zijn dieren heeft maar één teken nodig. Het werden lange uren maar rond 17u30 kregen we de eerste resultaten. Het enige wat op dat ogenblik al bekend werd gemaakt, was dat er een verhoging was van witte bloedcellen wat op een infectie duidde. Mogelijk hadden we het dus toch bij het verkeerde eind en viel het allemaal wel mee? Rond 21u echter kregen we het verdict dat de nierwaarden totaal faalden. Niet onwaarschijnlijk natuurlijk op de leeftijd van 15 jaar maar wel erg plots opgekomen.

Vanaf het ogenblik dat we dit resultaat kregen stond ons besluit vast; Pluche mocht niet langer afzien dus moesten we hem helpen. De dierenarts kwam om 22.30u om Pluche te verlossen van een nodeloze lijdensweg. In alle rust is Pluchke in zijn mandje ingeslapen. Hij was net geen jaar bij ons. Toch zijn we erg dankbaar dat we deze lieve jongen die 11 maanden nog cadeau hebben mogen doen. Weer een sterretje aan de hemel om te bewonderen...

Op zaterdag 10 juli 2010 haalden we Pluche op in het asiel Het Blauwe Kruis te Wommelgem. Als 14 jarig oudje was hij er een maand geleden binnen gebracht omdat zijn baasje naar het ziekenhuis moest. Ondertussen was het baasje overleden en was er maar weinig toekomst voor het corpulente oudje in het asiel. Pluche zat samen met Shana, een elfjarig hondje in een ren. Omdat ze het samen goed konden vinden en we plaats hadden na de adoptie van Bonni en Winnie voor twee sukkeltjes besloten we hen beiden een thuis te bieden. Al gauw bleek echter dat Shana nog erg vinnig was en eigenlijk te goed om ons nodig te hebben. Ze werd dan ook vermeld als adoptiedier en mocht reeds na twee dagen verhuizen waar ze gezelschap kreeg van een 14-jarig reutje.

Pluche sukkelt echter te erg; hij is vrij dik en daar lijden zijn korte pootjes onder. Ook zijn hartje hebben ondersteuning nodig van medicatie. Plucheke doe je geen plezier meer met wandelen. Gewoon rustig wat door de tuin kuieren en vooral veel slapen en nu en dan aandacht vragen... dat is zalig oud worden voor deze lieverd. Dat kunnen we hem bij Het dierenthuisje wel bieden!