TineauTerug naar het overzicht

+26/04/2011

Vanavond hebben we Tineau helaas moeten laten inslapen. Reeds langere tijd had ze last van kwijlen uit haar mond maar aangezien ze na die twee jaar nog steeds geen vertrouwen had in ons en we haar dus ook niet konden benaderen voor verzorging probeerden we haar vanop afstand de nodige medicatie toe te dienen. Eens we echter beseften dat dit geen effect meer had maakten we van ons hart een steen en hebben haar toen gevangen; een stressituatie die we haar liever bespaarden maar eens bij de dierenarts bleek dat de klieren onder haar tong ontstoken waren en daar kreeg ze dan een injectie voor. Even leek dat goed te gaan maar een drietal weken later begon ze opnieuw te kwijlen. Niets leek nog te baten en omdat ze er de laatste dagen zo triest bijliep besloten we vanavond om haar terug te pakken en dit keer bij de dierenarts te laten verdoven zodat we haar eens goed konden bekijken en ineens verzorgen. Haar pels was immers helemaal geklit want ze was niet meer in staat om zichzelf te wassen. De dierenarts merkte immers op dat de sukkel achteraan haar keel allerlei aanwassen had. Dit duidde op kanker wat enkel uitgemaakt kon worden door het labo, maar één zaak was duidelijk: deze gezwellen waren onomkeerbaar. We zouden haar er niet vanaf kunnen helpen en het was zeker dat ze er pijn en last van had. In samenspraak met de dierenarts hebben we de beslissing genomen om haar niet meer wakker te laten worden. Dit is niet bepaald de manier waarop we zoiets willen zien gebeuren want normaal worden de dieren bij ons in alle rust thuis ingeslapen als het moment daar is maar spijtig genoeg was dit geen mogelijkheid voor Tineau. We hebben haar op deze manier een hoop stress en leed kunnen besparen. Gelukkig heeft ze dan toch nog een kleine twee jaar mogen genieten van een zorgeloos leventje na het trieste zwerversbestaan dat eraan vooraf was gegaan.

==========================================

(° 2002?) is een gesteriliseerd kattinnetje dat achtergelaten werd bij verhuis. Dit sukkeltje had echter alles tegen: eerst kwam ze terecht bij een restaurant waar ze eten kreeg en samen met de andere poezen van de eigenares leefde en verzorgd werd. Toen ging het restaurant dicht en verhuisde de eigenares. De andere poezen verhuisden mee maar zij bleef alleen achter in een verlaten buurt. Vrijwilligers troffen haar toevallig aan toen ze de situatie gingen controleren. We hadden immers vernomen van de verhuis en wilden zeker zijn dat de dieren mee verhuisd waren. Ze hadden preventief eten meegenomen en daar vloog het uitgehongerde kattinnetje op. In geen tijd at ze enkele bakjes leeg. We konden haar vangen met een vangbak in december 2009 en bij de dierenarts bleek pas hoe mager ze was en dat ze gans onder de luizen zat van zwakte. Dit alles speelde zich af eind december toen het zo erg koud was. Dit had geen week langer moeten duren of we waren te laat gekomen om haar te helpen.

Na een tweetal maanden recupereren in de warmte en mét eten was Tinau mooi bekomen. Ze is aangesterkt en heeft terug een mooie vacht. Eerst hoopten we haar nog een goede thuis te kunnen bezorgen bij grote dierenvrienden, maar nadat ze zo'n half jaar hier verbleef merkten we dat ze toch steeds erg schrikkerig en angstig bleef. Ze zou al teveel tijd nodig hebben om nog eens opnieuw te wennen aan nieuwe mensen of een nieuwe omgeving. Daarom hebben we besloten haar op te nemen bij de vaste inwoners.