ToutieTerug naar het overzicht

Vandaag (woensdag 30 maart) namen we met een snijdende pijn in het hart afscheid van ons "Toutie". Zij was een kranige dame van 14 jaar toen ze bij ons binnenkwam tengevolge van een plotse val van haar bejaarde baasje. Samen met haar even oude zus Pluche en haar gezinsgenoot Billy van 8 jaar namen ze zo'n twee jaar geleden hier hun intrek. Na ongeveer vier weken merkten we dat Toutie een probleem had met haar gezondheid. Een grondig bloedonderzoek leidde tot de vaststelling dat ze diabetespati├źnte was. Waarschijnlijk liep ze hier al veel te lang mee rond zonder medische hulp.

Er volgde zowel voor haar als voor ons een moeilijk periode van testen en uitzoeken hoe we haar best konden helpen om die suikerspiegel wat in evenwicht te houden. Van toen af heeft zij twee maal daags insuline ingespoten gekregen.

Toutie was zo lief en toegewijd dat ze alles gewillig onderging. Regelmatige bezoeken aan de dierenarts brachten haar innerlijk in stress maar uitwendig was Toutie de kalmte zelf. Het beeld van een kaarsrechte geduldige poes op de stoel naast me in de wachtzaal zal me altijd bijblijven. Soms vraag ik me af of ze zich sterk wilde houden om mij gerust te stellen.

Toen de vzw van start ging kozen we prompt voor Toutie als logo. Voor haar hebben we immers heel ons leven op zijn kop gezet. Alle dagen, feest- en zondagen inclusief stond de wekker op 6 uur want Toutie moest haar insulinespuitje krijgen tussen 6 en 7 uur. En 's avonds gingen we nooit de deur uit voor 6u30 want dan kreeg ze haar tweede spuitje van de dag. Het risico op een flauwte werd zoveel mogelijk vermeden door regelmatige bloedtestjes maar was spijtig genoeg soms niet te vermijden. Ze was echter zo slim dat ze luid mauwend kwam verwittigen als haar suikerspiegel te laag kwam zodat we nog op tijd druivensuiker konden toedienen. Echter een tweetal maanden terug werd ze geveld door een virus die haar serieus parten heeft gespeeld. Het verzwakte haar erg. Toch kwam ze er zichtbaar bovenop. Zo'n drie dagen geleden kreeg ze moeilijkheden met eten. Over heel de lijn was ze erg verzwakt. Het was duidelijk dat ze stilaan uitgeblust was. De blik in haar vermoeide ogen deden ons de zware beslissing aanvaarden.

Toutieke is deze middag vredig en in alle rust ingeslapen in haar Thuis. Zij verdient de mooiste hemel! We missen haar enorm en zullen haar nooit vergeten. Haar karaktervolle blik is vereeuwigd in het logo van onze vereniging en de herinneringen aan haar zijn gegrift in ons hart.

"Lieve Toutie, dankzij jou leerden wij moeiteloos heel ons dagelijkse doen aan te passen in functie van een afhankelijk dier. Je verlegde onze grenzen zonder dat we het eigenlijk echt beseften. Daarvoor willen we je danken lieve "Tout" want je bracht ons iets bij wat vele mensen in onze egoïstische maatschappij vandaag de dag beweren niet te kunnen!"