BliksemTerug naar het overzicht

Op donderdag 28 juli kregen we een verontrustend telefoontje uit Malle; er was een poes gesignaleerd met een blik op de kop. Het Whiskasblik zou aan beide kanten open zijn en het zit rond de hals van het dier dat nu dus niet kon eten of drinken. Het was een raadsel hoe lang de sukkelaar er al mee rond liep maar hij zag er volgens de melder alles behalve goed uit. Hij liet zich zomaar niet pakken wat een probleem was want zo'n dier in een vangbak krijgen was een utopie. Gelukkig gaf de melder eten aan een andere poes in een stalletje en kon hij dezelfde avond nog het dier erin lokken. We haasten ons ter plaatse en konden hem vrijwel direct pakken gezien hij geen handen zag komen. Peter verwijderde direct het blik en zag toen de staat van het beestje; ernstige snijwonden, een vreselijke stank, geen snorharen meer,... We brachten hem dadelijk naar de dierenarts die maar liefst twee uur aan hem heeft gewerkt om de wonden te zuiveren en te hechten. Tussendoor moest ze een pauze inlassen omdat de stank niet langer te harden was.

Vrijdag 29 juli '11 kwam hij dan hierheen en nog steeds konden we hem ruiken, maar het was al iets draaglijker. We gaven hem een zacht mandje in een bench want voorlopig moest hij nog verzorgd worden en onder controle blijven. De open wonden waren al te gevaarlijk voor vliegenlarven en bovendien hadden we tot nog toe geen idee over de handelbaarheid van deze jongen. Voorlopig was hij vrij rustig en onderging hij alles maar het was duidelijk dat hij in shock verkeerde. Twee dagen later leek hij plots uit zijn trance te ontwaken en konden we hem niet langer aaien. De bench werd hem ook te klein. Toch hebben we nog even gewacht gezien we toen net in het opendeurweekend zaten en om hem op zo'n druk moment los te laten was hij veel te angstig. Hij zou niet weten waar hij zich moest verstoppen als hij al die bezoekers zag rondlopen. Op maandag 8 augustus '11 hebben we de stap genomen en het deurtje van de bench open gezet. Na een vijftal minuutjes kwam hij voorzichtig en schuchter uit zijn bench en verdween in huis. Eerst schuilde hij zich maar na enkele dagen vond hij de weg naar buiten. Sindsdien geniet hij van zijn leventje hier met vrije in- en uitgang. De wonden zijn heel mooi genezen. Het enige wat hij eraan over hield is een knik in zijn linker oortje.

We moesten spijtig genoeg concluderen dat Bliksem slachtoffer werd van kwaad opzet; probeer maar eens beide zijden van een blik Whiskas te verwijderen... dat kost echt wel wat moeite. We vrezen dus dat dit geen toeval was en houden dan ook onze ogen en oren open in de omgeving waar deze stakker gevonden werd.