BloskeTerug naar het overzicht

Update 13/09/2017:

vandaag ging Bloske voor zijn derde acupunctuurbehandeling. We blijven erin geloven want telkens heeft hij er direct resultaat bij. We moeten het alleen zover krijgen dat de behandeling blijvend positief werkt zodat hij onze hulp niet meer nodig heeft om te plassen. De volgende afspraak is gemaakt voor volgende week.

Dank aan zijn chauffeur die zich spontaan aanbood!

============================= 

Update 08/09/2017: YES!!!!!!!!!

Gelukkig vond Bloske gisteren nog een bereidwillige dierenvriend om hem naar de acupunctuurbehandeling te rijden! Wat waren we blij toen we vanmorgen merkten dat zijn blaas niet meer zo gevuld was en nog groter was het jolijt toen we even later merkten dat hij al twee kleine plasjes had achter gelaten! HET WERKT!! 

Volgende afspraak is woensdag 13/9 om 14u. Nu geven we zeker niet op!

===================================

Update 01/09/2017 - 21u: Jawel, ER IS HOOP!!!!!

Deze dag kon niet meer stuk dankzij het voorzichtige goede nieuws dat we vanmiddag kregen van de dierenarts-acupuncturist Geertje Van Gompel. Uiteraard is het nog afwachten maar de eerste tekenen waren positief. Donderdag 7 september wordt Bloske terug in Kontich verwacht om 14u. Hij zoekt nog een lieve chauffeur die hem wil rijden... en... een lieve meter/peter die hem wil steunen

==================================

Update 01/09/2017: Vandaag is de dag van de waarheid voor Bloske! Vanmiddag gaan we met deze lieverd naar zijn eerste acupunctuursessie in Kontich. We hebben er goede hoop op omdat we gemerkt hebben dat hij nu en dan poging doet om te plassen wat ons vertelt dat hij voelt wanneer zijn blaas vol zit. Is er hoop? We zullen hopelijk vanmiddag meer weten.

Wie wil Bloske steunen aub door zijn meter of peter te worden ?! 

===================================

Dit poesje werd door haar vinder binnen gebracht bij een dierenarts die moest constateren dat hij door een ruk aan de staart een verlamming had opgedaan waardoor hij niet zelfstandig kon plassen. Het diertje was een viertal maanden oud op dat ogenblik. De vinder wilde het poesje echter niet laten inslapen in de hoop dat er dit probleem zich toch nog op één of ander manier kon herstellen. Echter na een maand werd het jonge katertje terug naar de dierenarts gebracht omdat ze het dan toch onderschat hadden.

Door de empathie van de dierenarts kreeg zij het niet meer over haar hart om hem nu nog te euthanaseren en ze besloot hem te verzorgen in de hoop dat iemand zich toch nog geroepen zou voelen om de lieverd een liefdevolle thuis te geven. Dagelijks hielp ze hem door 's ochtends en 's avonds zijn blaasje handmatig leeg te maken. Nu kwam ze echter voor haar vakantie te staan waardoor ze een oplossing moest zoeken voor zijn noodzakelijke verzorging en toen kregen wij de vraag of het diertje voor een week mocht komen logeren.

Wetende hoe moeilijk het is om weg te geraken met medische patiëntjes die dagelijks hun zorgen vragen en beseffende hoezeer vakantie nodig is om het werk vol te houden, waren we zeker bereid om deze taak een week op ons te nemen.

Bij aankomst had het volgroeide kitten nog geen naam en al gauw doopten we hem "Bloske". Omdat we niet wisten hoe hij zou reageren tegenover de andere poezen en hondjes logeerde hij in een aparte kamer waar hij al heel snel tegen het vliegenraam aan kopjes lag te geven aan zijn soortgenootjes die erg benieuwd kwamen kijken. Dan was er nog de factor : hoe gaat hij op ons reageren als we hem willen pakken om zijn blaas te ledigen? Ook dat leek al gauw geen probleem te geven dus zetten we de deur van zijn kamer open afwachtend wat Bloske met die vrijheid zou doen. Bij de dierenarts leefde hij immers in een beperkte ruimte zonder soortgenoten en zonder de kans om buiten te gaan terwijl hij dat toch wel erg graag deed.  Dat werd ons al heel snel duidelijk want na amper enkele uurtjes liep hij vrolijk door de tuin en lag hij te spelen met zijn nieuwe vriendjes.

De dag van ophaling naderde en steeds meer rees de vraag of we Bloske terug konden laten gaan naar de praktijk waar hij weliswaar de nodige zorgen kreeg maar zoveel moest missen waar hij zo van genoot. Het dierenthuisje zou Het dierenthuisje niet zijn als we dat onbedacht lieten gebeuren. We contacteerden de dierenarts die op terugreis was om te melden dat we bereid waren om Bloske hier te laten inwonen en verder te verzorgen wat zeer positief werd onthaald.

Hoewel we de boodschap meekregen van de dierenarts dat ook acupunctuur hem niet kan helpen, zullen we uiteraard nog even te rade bij onze specialist acupunctuur. We willen hem geen enkele kans ontnemen. Wel staat vast dat Bloske enorm geniet en verder geen enkel medisch probleem heeft. 

We hopen dat er ooit een grote dierenvriend opdaagt die Bloske een eigen thuis wil bieden want op zich zijn de zorgen niet intens of moeilijk te noemen, dan wel noodzakelijk. Zoniet zal deze sociale jongen een vaste bewoner blijven die hoopt op een liefdevolle meter, peter.