MonaTerug naar het overzicht

Mona kwam toe nadat haar baasje overleden was. we hoopten dat ze als grote lieverd nog een warme thuis bij iemand zou mogen krijgen maar helaas heeft Mona erg te lijden onder eosinofiel granuloom. Er werd te lang niets gericht aan haar medisch probleem gedaan wat maakt dat we erg veel achterstand in te lopen hebben en dat lukt niet of amper.

Toen we haar tandjes lieten verzorgen bij de tandarts kregen we een alarmerend telefoontje: de aandoening had zodanig in haar mondje huis gehouden dat een ader bijna bloot lag. Als een brokje dwars zou steken, kon die geperforeerd geraken en zou ze dood bloeden. Hoezeer we ook tegen het gebruik van cortisone zijn, we hadden geen keuze. Dit was het enige dat snel een kentering zou kunnen geven.

Natuurlijk is het puur symptoombestrijding en kregen we enkel de situatie wat stabiel maar genezen doet het absoluut niet. Integendeel: onlangs kreeg Mona een verkoudheid waar we met veel moeite haar hebben kunnen doorsleuren. De cortisone ondermijnt gans haar immuniteit.

Wat nu telt is Mona gelukkig en pijnvrij te houden en dat lukt ons wel. Hoe lang dat zo zal blijven, is af te wachten maar wat Mona betreft is elke dag er één. Ze geniet, eist haar aandacht op door bovenop het toetsenbord van de computer te komen zitten. Ze kan inderdaad niet veel misdoen!

Hopelijk mogen we haar nog lang verzorgen.